194

كه بايد بدهند گذشت.

سوم - عقد كردن زن از براى خود يا غير، چه آن غير، احرام بسته باشد يا نبسته باشد و مُحِلّ‌ باشد.

[325] م - جايز نيست¹ شخص محرم شاهد شود براى عقد، گرچه آن عقد براى غير محرم باشد.

[326] م - احتياط‍‌ آن² است كه شهادت ندهد بر عقد، اگرچه شاهد عقد شده باشد، در حال محرم نبودن، اگرچه جايز بودن آن خالى از قوت نيست.

[327] م - اقوى آن است كه خواستگارى كردن در حال احرام جايز است و احتياط‍‌³ در ترك است.

[328] م - رجوع كردن به زنى كه طلاق رجعى داده است مانع ندارد.

[329] م - اگر زنى را در حال احرام براى خود عقد كند، با علم به مسئله، آن زن بر او حرام دائمى مى‌شود.⁴

[330] م - اگر زنى را با جهل به مسئله براى خود عقد كند، عقدى كه كرده است باطل است، ليكن حرام دائمى نمى‌شود،⁵ ولى احتياط‍‌ آن است كه آن زن را نگيرد؛ خصوصاً اگر با او نزديكى كرده باشد.