(1)) . آية الله سيستانى: بلكه براى تذلل در پيشگاه خداوند.آية الله نورى: و بايد نيت آن را داشته باشد كه بعد از عمره تمتع حج تمتع را انجام بدهد.

(2)) . آية الله بهجت: اگر وقت تنگ باشد و نتواند پيش از حج اعاده و يا جبران كند، حج او افراد مى‌شود و عمره مفرده پس از حج به جا مى‌آورد و احوط‍‌ اعاده حج است در سال آينده.آيات عظام تبريزى، خويى، سيستانى: اگر عمره را باطل كند، در صورت امكان واجب است اعاده آن و اگر ممكن نبود حجش باطل مى‌شود و بايد سال ديگر عمره و حج را اعاده كند.آية الله زنجانى: كسى كه «احرام را باطل كند» اصلاً محرم نشده است و كسى كه «به عمره مفرده محرم شده» و با مباشرت قبل از پايانِ‌ سعى، عمره را باطل كرده است، بايد يك شتر قربانى كند و تا اول ماه بعد در مكه بماند و به ميقات منطقه خويش برود و عمره مفرده ديگرى به جا آورد. و كسى كه «به عمره تمتع محرم شده» ولى وقت عمره تمتع، تنگ شده، بايد نيت خود را به حج افراد برگرداند و اعمال حج افراد و پس از گذشتن روز سيزدهم، عمره مفرده به جا آورد - هرچند عمره تمتع او استحبابى بوده است - و اگر در اين تأخير، معذور نباشد كفايت از حجة الاسلام نمى‌كند.آية الله سبحانى: بايد عمره تمتع را مجدداً به جا آورد و اگر انجام دوباره عمره تمتع ممكن نباشد بايد حج خود را به حج افراد تبديل كند و همچنين بايد سال بعد حج تمتع خود را قضا كند و اما اگر برخى از اجزاء عمره خود را به عنوان ريا يا انگيزه‌هاى غير الهى انجام دهد همان جزء باطل و بايد با رعايت ترتيب آن را انجام دهد و جبران كند.آية الله صافى، آية الله گلپايگانى: به وظيفه‌اى كه بعداً براى باطل‌كننده عمره يا حج خواهد آمد عمل نمايد.آية الله فاضل: و جبران آن ممكن نشود و وقت نباشد.

(3)) . آية الله زنجانى: اگر احرام حج را باطل كرده كه اصلاً محرم نشده است و اگر بعد از محرم شدن با ترك اركان حج يا ريائى انجام دادن، حج را باطل كرده است مطابق مسئله 987 و ذيل آن عمل كند.