46امام مالك در باب صلوات بر پيامبر(ص)، از عبدالله بن دينار روايت كرده است: «عبدالله بن عمر را مىديدم كه كنار قبر رسول خدا(ص) مىايستاد و بر پيامبر(ص) و ابوبكر و عمر، صلوات مىفرستاد». 1
در اول كتاب «موطأ» به هنگام ذكر شرح حال امام مالك، آمده است: مالك، با همه پيرى و ناتوانىاش، هرگز در مدينه، سوار بر مركب نمىشد و مىگفت: در شهرى كه جسد رسول خدا(ص) دفن شده است، من سوار هيچ مركبى نمىشوم. همچنين نقل است كه وى، هرگاه مىخواست حديثى بگويد، وضو مىگرفت و محاسنش را شانه مىزد. سپس با وقار و آرامى، در جايگاهش مىنشست و حديث مىگفت. به او گفتند:
«چرا چنين مىكنى؟!» گفت: «دوست مىدارم كه شأن و حرمت حديث رسول خدا(ص) را حفظ كنم». 2
در شرح حال امام بخارى نيز آمده است: «من كتاب صحيح بخارى را در مدت شانزده سال، از ميان ششصد هزار حديث، استخراج كردم. پيش از نوشتن هر حديثى، غسل مىكردم و دو ركعت نماز مىخواندم». 3
همه اينها، نشانه احترام به پيامبر(ص) و احاديث آن بزرگوار است. خدايا! نعمت محبت و تجليل از بزرگترين پيامبرت، محمد(ص) و آل و اصحابش را به ما ارزانى دار.
عبدالله بن عمر نيز هرگاه نام رسول خدا(ص) را مىشنيد، مىگريست و