107مقصود ما از اين كار، نه شرك است و نه استعانت جستن.
خداوند، نيرومندتر و بزرگوارتر است و اوست عزيزى كه در حق همه مهربان است
و خدايى به جز او، در جهان نيست و اوست بىنياز از بندگان جهان.
اوست پاكيزه و عزيز و كسى كه به او پناه ببرد، فراموشش نمىكند.
از احاديث صحيحى كه نقل كرديم، مبنى بر اينكه برخى از صحابه، دست يا سر يا پاى پيامبر(ص) را مىبوسيدند، به خوبى ثابت شد كه اين عمل، جايز و مشروع است؛ زيرا پيامبر(ص) اين اعمال را با واكنش نشان ندادن خود، تأييد كرده و از آن نهى نفرموده است. تأييد عملى پيامبر(ص)، دليل بر جواز و مشروعيت آن است. البته بايد توجه نمود با اينكه اين عمل، جايز و مشروع بوده، ولى شايع و عادى، نبوده است. از اينرو بيشتر صحابه، هنگام برخورد با رسول خدا(ص)، چنين كارى را انجام نمىدادهاند.
علت شايع نبودن دستبوسى در زمان حيات رسول خدا(ص)
مىتوان گفت كه دو چيز، سبب متداول و عادى نبودن دستبوسى، در آن زمان بوده است:
1. اخلاق و عادات و ساير شئون زندگانى رسول خدا(ص)، از شدت حيا و كثرت تواضع، با اخلاق و عادات پادشاهان و فرمانروايان جهان كه تكبر و چيرهدستى و فخرفروشى، شيوه آنهاست، مغاير بود و درست در دو قطب مخالف يكديگر بودند؛ زيرا خداوند او را براى راهنمايى مردم، تعليم خوبىها، تبليغ حق و فضيلت و اخلاق والا، برانگيخته بود.