195هزار درهم، خود را آزاد ساخت. مادر ابن سيرين، زنى به نام صفيه، كنيز ابوبكر بود. ابنسيرين، دو سال مانده از خلافت عثمان (سال 33ه .ق)، به دنيا آمد. 1
مؤلفان متقدم صوفيه، ورع و تقواى ابنسيرين را ستوده و او را در تأليفات خويش به عنوان يكى، از الگوهاى زهد و پارسايى ذكر كرده و تعدادى از ويژگىهاى وى، از جمله يك روز در ميان روزه گرفتن، رعايت جانب احتياط در مسائل شرعى و امانتدارى را برشمردهاند. 2
براساس گزارشهاى موجود، ابن سيرين نيز همانند بيشتر زاهدان گوشهنشينى و پرداختن به سلوك فردى را از درگير شدن در امور سياسى و اجتماعى، برتر مىشمرده است. ازاينرو با اينكه او شاهد رويدادهاى هولناكى، از جمله فاجعه كربلا، ويران ساختن كعبه و ظلم و جنايتهاى حجاج بن يوسف ثقفى بود، اما واكنشى از وى، در برابر اين رويدادها، ديده نمىشود. 3
«ابونعيم اصفهانى» حكايتى را نقل كرده است كه براساس آن، ابنسيرين روزى شنيد كه شخصى حجاج بن يوسف را دشنام مىدهد. آن شخص را از اين كار، نهى كرد و به او گفت اگر وارد روز قيامت شوى، كوچكترين گناهانت بر تو سختتر است از بزرگترين گناهان حجاج و اگر خداوند در روز قيامت، حقوق كسانى را كه حجاج به آنها ظلم كرده، به آنها بازگرداند، حق حجاج را نيز از كسانى كه به وى ظلم كردهاند، به او بازمىگرداند. 4
با اين حال، او گاهى به كنايه، از معاويه و عايشه، خرده مىگرفت و از امام على(ع)، امام حسين(ع)، ابوذر و حجر بن عدى، جانبدارى مىكرد. 5 ابونعيم اصفهانى نيز از وى،