51
فرمان حضرت رضا(ع) به دفن شيعيان در بقيع
به خاطر عظمت و احترامىكه بقيع در نزد امام رضا(ع) داشت، آن حضرت امر مىكرد كه دوستداران و شيعيان خود را در اين مكان دفن كنند.
«ابونصر گويد: شنيدم از على بن الحسن كه مىگفت: يونس بن يعقوب در مدينه از دنيا رفت، علىبن موسىالرضا(ع) افرادى را براى غسل و حنوط و كفن وى فرستادند و به دوستان خود و پدرش امر فرمودند كه بر جنازه يونس بن يعقوب حاضر شوند و به آنها فرمود: اين شخص از دوستداران امام صادق و از شاگردان آن حضرت است كه در عراق زندگى مىكرده و اكنون در مدينه از دنيا رفته است و فرمود: قبرش را در بقيع حفر كنيد، پس اگر اهل مدينه گفتند: او عراقى است و در بقيع دفنش نمىكنيم، به آنها بگوييد او از شاگردان و ياران امام صادق(ع) است كه در عراق ساكن بوده، اگر مانع ما شويد و نگذاريد كه او را در بقيع دفن كنيم، ما هم نخواهيم گذاشت كه دوستداران و ياران خود را در بقيع به خاك بسپاريد. امامرضا(ع) به يكى از شاگردان خود؛ محمد بن حباب فرمان داد كه به بقيع برود و بر جنازه يونس بن يعقوب نماز بگزارد.» 1
برداشت و نتيجه
نتيجهاى كه از اين مبحث مىگيريم اين است كه: بقيع از منظر معصومان، داراى حرمت و جايگاه بسيار والايى بوده و همۀ امامان شيعه، در آن مكان مطهّر حضور مىيافتند و به شاگردان، ياران و شيعيان خود دستور مىدادند كه به بقيع رفته، آن را زيارت كنند و براى اهل بقيع و خودشان از خداى متعال درخواست بخشش نمايند.
هدف ائمۀ اطهار(عليهم السلام) آن بود كه نگاه احترامآميز آنان به بقيع، براى پيروان ايشان سنت شود و بقيع همواره در نظر آنان محترم باشد.