57صرفنظر كنند. بلكه بالاتر، شمارى مدعى آن شدهاند كه در خود آيه، نشانهاى بر تعيين معناى لغوى وجود دارد.
آيتالله خويى مىنويسد:
بل الظاهر أنّه في الآية المباركة بالمعنى اللغوي و هو القذارة و هذا المعنى هو المناسب للمنع عن قربهم من المسجدالحرام حيث أنّ النجس بالمعنى المصطلح عليه لا مانع من دخوله المسجدالحرام فيما إذا لم يستلزم هتكه. 1
گويا نجس، در آيه مباركه، به معناى لغوى است كه همان پليدى باشد و همين معنا، مناسب با حكم ناروايى نزديكشدن به مسجدالحرام است؛ چراكه نجس، به معناى اصطلاحى، بازدارنده از ورود به مسجدالحرام نيست، اگر هتك آن نباشد.
ايشان همچنين در بيان ديگرى مىگويد كه از اين آيه شريفه، نمىتوان نجس بودن اصطلاحى مشركان را استفاده كرد، تا چه رسد به ديگر كافران:
فالإنصاف أنّ الآيه لا دلالة لها على نجاسة المشركون، فضلاً عن دلالتها على نجاسة أهل الكتاب. 2
انصاف آن است كه آيه بر نجس بودن مشركان دلالت ندارد، تا چه رسد به نجس بودن اهل كتاب.
نكته دوم
به فرض آنكه بپذيريم واژه نجس در آيه شريفه، همان معناى شرعى اصطلاحى است، ولى مگر همه كافران نجساند؟! دستكم نسبت به نجاست اهل كتاب، هماره ميان فقيهان گفتوگو بوده است؛ هرچند مشهور فقهاى شيعه بر آنند كه اهل كتاب نجس مىباشند؛ ولى فقيهان بسيارى نيز عقيده به پاكى آنان دارند. در هر صورت، بنابر ديدگاه كسانى كه اهل كتاب را پاك مىدانند، اين آيه دليل ناروايى ورود آنان به مسجدالحرام نخواهد بود.
شيخ محمدجواد مغنيه كه از معتقدان به پاكى اهل كتاب است، در ذيل آيه شريفه