354در روايت ديگر آمده است:

«أَحْرَمَ رَسُولُ اللهِ فِي ثَوْبَيْ كُرْسُف» ¹؛ «پيامبر خدا در دو پارچه پنبه‌اى سفيدرنگ محرم شدند».

با توجه به اينكه آلودگى در لباس سياه مشخص نيست و كثيفى در لباس سفيد به خوبى نمايان است، اين حكم در اسلام، نشانه اهميت دادن اسلام به دورى از آلودگى هنگام حج است.

4. تأكيد بر رفع آلودگى پس از انجام اعمال منا؛ امام رضا در تفسير آيه (ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ) (حج:29) فرمودند:

«التَّفَثُ تَقْلِيمُ الأَظْفَارِ وَ طَرْحُ الْوَسَخِ عَنكَ» ²؛ يعنى مقصود خداوند از اين جمله در آيه، گرفتن ناخن‌ها و دور كردن چرك‌ها از خود است. و در ادامه آيه مى‌فرمايد: پس از برطرف كردن آلودگى‌ها، طواف حج را انجام دهند: (وَ لْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ).

5 . تأكيد قرآن بر تطهير بيت و خانه خودش از آلودگى‌ها؛ خداوند در سوره بقره آيه 125 خطاب به ابراهيم و اسماعيل مى‌فرمايد: (أَنْ طَهِّرٰا بَيْتِيَ لِلطّٰائِفِينَ) و در سوره حج آيه 26، خطاب به حضرت ابراهيم فرموده است: (وَ طَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطّٰائِفِينَ). اين دو آيه شريفه، از سويى مربوط به تطهير بيت‌الله از آلودگى معنوى و شرك است و از سوى ديگر مربوط به تطهير و نظافت ظاهرى بيت است؛ چنان‌كه امام صادق در تفسير همين آيه فرمودند:

وَ يَنْبَغِي لِلْعَبْدِ أَنْ لاَ يَدْخُلَ إِلَّا وَ هُوَ طَاهِرٌ قَدْ غَسَلَ عَنْهُ الْعَرَقَ وَ الأَذَى وَ تَطَهَّر. ³

سزاوار است براى بنده خدا كه داخل اين خانه نشود مگر در حالى‌كه پاك باشد و خود را از عرق و آنچه سبب اذيت ديگران است، شست‌وشو داده باشد.

و در روايت ديگر آمده است كه كعبه از بوى تنفسِ مشركان به خدا شكايت كرد و خداوند خطاب به او فرمود: «در آخرالزمان قومى را براى زيارت تو مى‌فرستم كه با چوبِ درخت، خود را نظافت مى‌كنند؛ يعنى دندان‌هاى خود را با آن مسواك و خلال مى‌كنند». ⁴