216بهترين حيوان، آن را ذبح نمايد و اين كار را در روزها و جاهاى مختلف انجام دهند و با دقت و حوصله، گوشت قربانى را ميان بينوايان توزيع و تقسيم كنند، مشكل باقى نمى‌ماند كه در حل آن درمانند.
متأسفانه! ما عادت كرده‌ايم كه وضعى بد و ناخوش به‌وجود آورده، آن‌گاه به فكر تغيير شريعت مى‌افتيم و حكم و دستور اسلام را زشت قلمداد مى‌كنيم و در حدود انكار اصل حكم خدا برمى‌آييم و با استحسان و نظرات من عندى، داورى مى‌نماييم.
در پايان، به صراحت مى‌گويم اگر گوشت قربانى‌ها، اضافه از اندازه مصرف است و آنها روى هم انباشته مى‌شوند و در معرض فساد و تباهى قرار مى‌گيرند، چاره اين وضع آن است كه مسلمانان دارا و ثروتمند، با استخدام نيرو و بهره‌گيرى از تازه‌ترين وسايل و ابزار، آن گوشت‌ها را حفظ كنند و به صورت بهداشتى ذخيره نمايند سپس آنها را بين فقراى دنيا توزيع كنند يا بفروشند و پول آن را به نيازمندان برسانند و در راه‌هاى عمومى خير، مصرف نمايند نه آنكه اصل ذبح را تعطيل كنند. 1
خلاصه نظر شيخ مغنيه
پس از انتشار فتواى شيخ محمود شلتوت كه از نظر خواننده گذشت، شيخ محمدجواد مغنيه، مشاور دادگاه عالى شرع، مذهب جعفرى در بيروت، آن را خوانده و نقطه نظراتى را ابراز كرده كه خلاصه نظر آن دانشمند مرحوم را ذيلاً مى‌خوانيد:
آيا شارع معصوم و مبرا از عبث و بيهوده‌گويى، حاجيان بيت را به ريختن خون حيوان موظف مى‌دارد، درحالى‌كه ذبيحه‌ها به هر تقدير روى زمين مى‌مانند و در معرض عفونت قرار مى‌گيرند؟!
آيا حاجى خون حيوان را بايد بريزد با اينكه پيش از ذبح و هنگام كشتار، يقين دارد كه قربانى‌اش در كوره‌ها سوزانده شده يا زير خاك‌ها دفن خواهد گرديد؟! چنان‌كه همه ساله در جلوى چشمان همگان، اين كار تكرار مى‌شود و حاجى، مختصر پولى بابت سهم فقير، به بينوايى مى‌دهد يا كنار مى‌گذارد و بعد قربانى را مى‌كشد و آن را در