177- ابن ادريس مى‌گويد: «فأمّا هدي المتمتع و القارن فالواجب أن يأكل منه و لو قليلاً و يتصدّق على القانع و المعتر و لو قليلاً» 1؛ «در حج تمتع و قران، خوردن و خوراندن از قربانى، اگرچه مقدار كمى از آن باشد، واجب است».
- ابوالصلاح حلبى مى‌گويد: «حج‌گزار بايد از قربانى خود بخورد و بقيه را به ديگران بدهد». 2
- شهيد اول مى‌نويسد: «و يجب أن يصرفه في الصدقة و الإهداء و الأكل» 3؛ «واجب است قربانى را با صدقه دادن، هديه كردن و خوردن آن، به مصرف برساند».
- فاضل مقداد مى‌نويسد:
... إختلف في هدي التمتع فقيل بالوجوب و قيل بالندب و يحتجّ من قال بالوجوب به‌ظاهر قوله فَكُلُوا مِنْها فإنّه حقيقة في الوجوب على الرأي الأقوى. 4
در خوردن از قربانى واجب، اختلاف كرده‌اند؛ برخى به وجوب و برخى به استحباب قائل شده‌اند. دليل كسانى كه به وجوب قائل شده‌اند، ظاهر آيه قرآنى است كه مى‌فرمايد: بخوريد از آن و اين، يقيناً به وجوب دلالت مى‌نمايد.
- فاضل هندى در كشف اللثام، با توجه به ظاهر آيه، خوردن و خوراندن قربانى حج تمتع را واجب مى‌شمارد». 5
- محقق اردبيلى مى‌گويد:
...و على وجوب الأكل، و وجوب التصدّق على الفقراء من الأنعام المذبوحة للأمر الظاهر في الوجوب كما ثبت، و لوجوب ما تقدّم و ما تأخّر بقوله ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ. 6
آن‌گونه كه ثابت شد، با توجه به افاده فعل امر به وجوب و همچنين بيان حكم وجوبى در پيش و پس از آن، كه مى‌فرمايد: سپس بايد آلودگى‌هايشان را برطرف سازند..، واجب بودن خوردن و خورانيدن از قربانى استنباط مى‌شود.
- صاحب كفاية الأحكام مى گويد:
والأقرب عندي أنّ الواجب مسمّي الأكل و إعطاء شيء إلى الفقير و شيء إلى القانع و