110د) اخيراً مجله ديگرى از مجلات معروف عربستان، به‌نام «البلد الأمين» 1 نيز به دست ما رسيد كه مقاله‌اى درباره جمره عقبه، به قلم «شريف محمدبن مساعد الحسنى» در آن نوشته شده است. در اين مقاله توضيحى درباره حوضچه‌هاى اطراف جمرات آمده كه نخستين بار در چه زمانى اقدام به ساختن اين حوضچه‌ها شده است. در ضمن شرح داده است كه محل رمى محدوده همين حوضچه‌هاست؛ عين عبارت مقاله چنين است:
البسام ذكر في كتابه (توضيح الأحكام في بلوغ المرام، ج 3) إنّ اول من ذكر إحداث هذه الحيطان (الأحواض) على الجمار هو الشيخ على ابن سالم الحضرمي في نسكه المسمّي: «دليل الطريق لحجاج بيت‌الله العتيق» فقد قال في صفحة 87: المرمي المحلّ المبني فيه العلم و ضبطه ثلاثة أذرع من جميع جوانبه و قد حوّط على هذا المقدار بجدار قصير فالمرمي يكون داخله.
بسام در كتابِ «توضيح الأحكام فى بلوغ المرام، جلد 3» مى‌نويسد: «نخستين كسى كه به بناى حوضچه‌ها در محدوده جمار اشاره كرده، شيخ على‌بن سالم حضرمى است كه در كتاب مناسكش، به نام دليل الطريق لحجاج بيت الله العتيق، صفحه 87 آورده است: محل رمى، همان جايى كه علامت (يعنى ستون‌ها) در آن بنا شده، به مقدار دايره‌اى به شعاع سه ذراع است و در محيط اين دايره، ديوار كوتاهى بنا شده كه محل رمى داخل محدوده ديوار قرار دارد.
اين سخن نشان مى‌دهد كه محدوده رمى، دايره‌اى به شعاع سه ذراع (به قطر سه متر) بوده است و ستون‌ها به عنوان عَلَم (نشانه) معرفى شده‌اند.
ه ) در پايان بحث، كلام فقيه ماهر صاحب جواهر - اعلى‌الله مقامه الشريف - را به عنوان حسن ختام مى‌آوريم؛ مرحوم صاحب جواهر(رحمه الله) از معدود محققانى است كه به سراغ توضيح موضوع جمره رفته و بحث نسبتاً مشروحى (حدود يك صفحه) درباره آن آورده است و عبارتش در پايان بحث نشان مى‌دهد كه انداختن سنگ در محل جمرات را كافى مى‌داند. عبارت ايشان چنين است: