97 (مِنْهٰا وَ مٰا بَطَنَ وَ لاٰ تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّٰهُ إِلاّٰ بِالْحَقِّ ذٰلِكُمْ وَصّٰاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ * وَ لاٰ تَقْرَبُوا مٰالَ الْيَتِيمِ إِلاّٰ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَ أَوْفُوا الْكَيْلَ وَ الْمِيزٰانَ بِالْقِسْطِ لاٰ نُكَلِّفُ نَفْساً إِلاّٰ وُسْعَهٰا وَ إِذٰا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَ لَوْ كٰانَ ذٰا قُرْبىٰ وَ بِعَهْدِ اللّٰهِ أَوْفُوا ذٰلِكُمْ وَصّٰاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ) (انعام: 151و152)

بگو بياييد آنچه را پروردگارتان بر شما حرام كرده است، برايتان بخوانم: اينكه چيزى را همتاى خدا قرار ندهيد و به پدر و مادر نيكى كنيد و فرزندانتان را از [ترس] فقر، نكشيد؛ ما شما و آنها را روزى مى‌دهيم و به كارهاى زشت نزديك نشويد؛ چه آشكار باشد و چه پنهان و انسانى را كه خداوند محترم شمرده، به قتل نرسانيد؛ مگر به حق [و از روى استحقاق]. اين چيزى است كه خداوند، شما را به آن سفارش كرده است تا بينديشيد. و به مال يتيم، جز به بهترين صورت [و براى اصلاح]، نزديك نشويد تا به حد رشد خود برسد و حق پيمانه و وزن را به عدالت ادا كنيد؛ هيچ‌كس را جز به مقدار توانايى‌اش، تكليف نمى‌كنيم و هنگامى كه سخنى مى‌گوييد [و داورى مى‌كنيد]، عدالت را رعايت نماييد؛ حتى اگر در مورد نزديكان [شما] بوده باشد و به پيمان خدا وفا كنيد. اين چيزى است كه خداوند، شما را به آن سفارش مى‌كند تا متذكّر شويد. اين راه مستقيم من است، از آن پيروى كنيد و از راه‌هاى پراكنده [و انحرافى]، پيروى نكنيد كه شما را از راه او، دور مى‌سازد؛ اين چيزى است كه خداوند، شما را به آن سفارش مى‌كند تا پرهيزكارى پيشه كنيد.

اين آيات كه گوياى يك رشته عقايد درست و تعاليم استوار و بى‌پيرايه بود، آن‌چنان در روح «اسعد بن زراره» اثر كرد و او را مجذوب واقعيات و اصالت اسلام نمود كه همانجا اسلام آورد. ¹