240- متهم شدن دعوت سلفيه، به غلو انحراف و اعتدال نداشتن؛
- متهم شدن دعوت سلفيه، به دشمنى با مردم و نپذيرفتن عذر گناهكاران؛
- متهم شدن دعوت سلفيه، به غلو در اطاعت از حاكمان و امر به معروف و نهى از منكر نكردن آنان.
السلفية و دعوى الجمود على الظاهر
(دكتر احمد بوعود)
نويسنده مقاله، معتقد است صحابه از اسباب تنزيل، آگاه بودند و مقاصد عام شريعت و مراتب تكليف را مىدانستند. ازاينرو با اعتبار آنها، براى تحصيل مصالح امت، كارهايى انجام مىدادند كه پيامبر(ص) انجام نداده بود و در نتيجه، مىتوان ادعا كرد كه سلف، جمود بر ظاهر نصوص، نداشته است. 1
نقد
اولاً: اين ادعا، مربوط به عموم صحابه نيست.
ثانياً: جمود نداشتن بر ظاهر نصوص و تعميم آنها بر موارد ديگر، كار هركسى نيست. بلكه مسئوليت سنگينى است كه شرايطى را مىطلبد.
همچنين نويسنده مدعى است مىتوان جمود نداشتن سلف بر ظواهر نصوص را در مواردى، از قبيل فقه واقع و پاسخ دادن بر طبق مقتضاى حال افراد، فقه مقاصد، توجه به تاريخ، فقه زندگى و تعامل با ديگران و توجه به سنتهاى الهى، جويا شد.
مفاهيم خاطئة حيال المنهج السلفى
(فلاح بن حمود الدوسرى)
نويسنده در اين مقاله، درصدد اثبات دورى منهج سلفى از غلو تندروى و تكفير