218آنها، شايسته پيروى بودهاند؟! آيا همه آنها، به هدايت رسيدهاند تا بتوانند ديگران را نيز هدايت كنند؟! اگر چنين است، چرا اين همه آيات قرآن كريم، در نكوهش طايفهاى از صحابه، وارد شده است؟ همچنين چرا اين همه روايات، از شخص پيامبر(ص)، در نكوهش جماعتى از آنها رسيده است؟ 1
بىترديد، پيامبر(ص) مىدانست كه بعد از او، چه اتفاقى خواهد افتاد و امت او به 73فرقه، پراكنده خواهند شد. مگر نه اين است كه پيامبر(ص) در احاديث «حوض»، از بدعتگذارى جماعتى از صحابه، خبر داده و آنان را اهل جهنم دانسته است؟! 2 آيا جماعتى از صحابه، اهل فسق و فجور نبودند؟! براى آگاهى بيشتر، در اينجا به برخى از موارد فسق آنان، اشاره مىكنيم:
جماعتى از مشاهير صحابه، در قضيه جمل، در موضوع «حوأب»، دروغ گفتند و مردم را نيز بر گواهى به دروغ، برانگيختند. اين موضوع، از قضاياى مشهور در كتب تاريخ اهل سنت، از قبيل تاريخ طبرى، ابناثير، ابنخلدون، ابىالفداء، مسعودى و ديگران است.
مگر نبود كه خالد بن وليد، مالك بن نويره را كشت و با زن او، بدون عده گرفتن، زنا كرد؟! مگر مغيرة بن شعبه، با امجميل زنا نكرد؟! 3 مگر سمرة بن جندب، در عصر عمر بن خطاب، شرابفروش نبود؟! 4 مگر عبدالرحمان بن عمر بن خطاب شرابخوار، در عصر خلافت پدرش در مصر نبود؟! 5
مگر برخى از بزرگان صحابه، به احكام شرعى جاهل نبودند؟! مگر معاويه، كسى نبود كه ربا مىگرفت و هنگامى كه ابوالدرداء به او اعتراض كرد كه پيامبر(ص) رباى