203به همين علت، اسمى رمزى به نام ابنسبأ يا ابن السوداء براى او انتخاب نمود. راويان حديث و تاريخ، اين قضيه را براى يكديگر نقل كردند؛ درحالىكه از اين مسئله غافل بودند و نمىدانستند كه در پشت پرده، چه مىگذرد. 1
«دكتر كامل مصطفى شيبى» در كتاب «الصلة بين التصوف و التشيع» مىگويد:
سبائيه - بنابراين اساس - فرقهاى است كه عمار، رهبرى آنان را به عهده گرفته است؛ كسى كه قريش بر او، اين لقب رمزى را نهاده است و نيز به آراى خود درباره حضرت على(ع)، مبالغات و انحرافاتى را اضافه كرده است؛ تا به افكار عمار، عقايدى نسبت دهد كه از معقول خارج است... . 2
نويسنده مصرى، «احمد عباس صالح» در كتاب «اليمين و اليسار فى الاسلام» مىگويد:
در اينجا، اسم عبدالله بن سبأ، بر سر زبانها مىگردد كه او شخصى يهودى بود كه اسلام آورد. در كتابهاى تاريخ، او را چنين تصوير كردهاند كه او شيطانى بود پشت قضيه قتل عثمان. بلكه پشت تمام حوادث و فتنهها... . نويسندگان، مواضع و مواقف متعارضى درباره او گرفتهاند؛ برخى بهطور كلى، وجود او را انكار مىكنند و برخى نيز او را اساس هر مذهب غريب و منحرفى مىدانند كه در اسلام، وارد شده است. عبدالله بن سبأ، بدون شك، شخصى خرافى است... . 3
ثالثاً: ما معتقديم كه در تاريخ، از دو عبدالله بن سبأ، سخن به ميان آمده است: يكى، درباره حضرت على(ع)، سخنان غلوآميز مىگفته است و ديگرى، در عهد خلافت عثمان، محرك اصلى فتنهها بوده است.
آنچه صحت دارد اين است كه شخصى به نام عبدالله بن سبأ، درباره امام على(ع) غلو مىكرد و مىگفت: «او خداست - نعوذ بالله تعالى - و من رسول اويم». اين