143رضايت را به آينده زندگانى و اعمال آنان نيز سرايت داد؛ به اين معنا كه هرچه مى‌خواهند انجام دهند، هرچند خلاف باشد، خداوند از آنان راضى است. ¹

خداوند درباره همسران پيامبر(ص) به سبب انتساب به آن حضرت، مى‌فرمايد: (يٰا نِسٰاءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّسٰاءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ ) ؛ «اى همسران پيامبر! شما همچون يكى از زنان [عادى] نيستيد؛ اگر تقوا پيشه كنيد». (احزاب: 32)

همچنين خداوند در آيه ديگرى مى‌فرمايد: (يٰا نِسٰاءَ النَّبِيِّ مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفٰاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ يُضٰاعَفْ لَهَا الْعَذٰابُ ضِعْفَيْنِ ) ؛ «اى همسران پيامبر! هركس از شما گناه آشكار و فاحش مرتكب شود، عذاب او، دوچندان خواهد بود». (احزاب: 30)

اين نكته، به سبب آن است كه آنان، وابسته به پيامبرند و توقع بيشترى از آنان مى‌رود؛ زيرا سرمشق ديگران مى‌باشند.

مقدمه نهم

مورد اختلاف درباره صحابه، در ايجاب كلى و سلب كلى نيست؛ يعنى اختلاف شيعه و اهل سنت درباره صحابه، اين نيست كه اهل‌سنت، قائل به عدالت تمام صحابه و شيعه، قائل به فسق تمام صحابه است. بلكه شيعه، معتقد است كه تعداد بسيارى از صحابه، عدالت داشتند. ولى عده‌اى نيز فاسق بودند. بى‌ترديد اين ديدگاهى معتدل و ميانه است كه با آيات قرآن و روايات صحيح‌السند و عقل سليم و خالى از تعصب، سازگارى دارد؛ زيرا قول به عدالت تمام صحابه، تفريط آشكار در شأن آنان مى‌باشد. ازاين‌رو مشاهده مى‌كنيم كه اهل‌بيت عصمت و طهارت(عليهم السلام) تنها بخشى از صحابه پيامبر(ص) را ستايش كرده‌اند.

نويسنده در قسمتى ديگر از مقاله‌اش، چنين نوشته است:

وقد امرنا الله باتباع الصحابة واقتفاء اثرهم وسلوك منهجهم وقد رضي الله عن