119ظاهر كلام غزالى نيز همين معنا را درباره اين آيه، بيان كرده است؛ چنان كه وى گفته است:

الظاهر أن المراد بها أن من يقاتل الرسول ويشاقه ويتبع غير سبيل المؤمنين في مشايعته ونصرته ودفع الأعداء عنه نوله ما تولى. ¹

ظاهر مراد از آيه، اين است كه هركس با رسول خدا(ص) به ستيز و مخالفت برخيزد و غير راه مؤمنان را در همكارى و يارى و دفع دشمنان از او، پيروى كند، ما او را همان راهى كه مى‌رود، مى‌بريم.

- خداوند متعال مى‌فرمايد:

(وَ مٰا كٰانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لاٰ مُؤْمِنَةٍ إِذٰا قَضَى اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ يَعْصِ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاٰلاً مُبِيناً) (احزاب:36)

هيچ مرد و زن باايمانى، حق ندارد هنگامى كه خدا و پيامبرش، فرمانى صادر كنند، اختيارى [در برابر فرمان خدا] در كار خود داشته باشد و هركس خدا و رسولش را نافرمانى كند، به گمراهى آشكارى، گرفتار شده است.