47و چيزى آن را نسخ نكرده، تا رسول خدا(ص) از دنيا رحلت نموده، و بعد از آن حضرت نيز وحى نازل نشده است [تا آن را نسخ نمايد]. او سؤال كرد: به من بگو: اگر توبه كرد و ايمان آورد و عمل صالح به جاى آورد و هدايت يافت؟ ابنعباس گفت: چگونه توبهاش پذيرفته شود، درحالىكه از رسول خدا(ص) شنيدم كه مىفرمود: مادرش به عزايش بنشيند، شخصى ديگرى را از روى عمد كشته است. مقتول روز قيامت مىآيد و با دست راست يا چپ قاتلش را گرفته، و سرش را نيز با دست راست يا چپ گرفته است، درحالىكه از رگهاى گردنش در كنار عرش الهى خون مىچكد و مىگويد: اى پروردگار من! از بندهات سؤال كن براى چه مرا به قتل رسانده است؟ خداوند متعال به قاتل مىفرمايد: بدا به حال تو! و او را به سوى آتش دوزخ مىبرند؛
«ابوبكره» مىگويد: رسول خدا(ص) فرمود:
إذا التقى المسلمان بسيفهما فالقاتل والمقتول في النار. فقيل: يا رسول الله! هذا القاتل فما بال المقتول؟ قال: انّه كان حريصاً على قتل صاحبه. 1
هرگاه دو مسلمان با شمشير به جان هم افتادند، قاتل و مقتول هر دو در آتش [دوزخاند.] عرض شد: اى رسول خدا! حكم اين قاتل درست، ولى مقتول چه گناهى كرده است؟ حضرت فرمود: او نيز حريص بر كشتن طرف مقابل بوده است.
«ابومالك» از پدرش نقل كرده كه گفت: از رسول خدا(ص) شنيدم كه فرمود:
من قال: لا إله إلّا الله و كفر بما يعبد من دون الله حرم ماله و دمه و حسابه على الله. 2
هركس بگويد: «لا اله الا الله» و به آنچه از غير خدا پرستش مىشود، كافر گردد، مال و خونش حرام و حساب او بر خداست؛