1884. «شيخ محمد سيد طنطاوى» در اين باره مىگويد:
بهترين علاج براى امثال اين افراد آن است كه كتاب او خوانده شود، و ردى علمى بر آن نوشته شود بهگونهاى كه باطلهاى آن از بين رفته، و خطاى نويسنده آن روشن شود و ثابت شود كه او در آنچه گفته، بر خداوند افترا زده است...؛ 1
5. همچنين مجلس مجمع فقهى اسلامى در مكه مكرمه در موضعگيرى خود در مقابل اين كتاب و نويسنده آن فقط به پيشنهاد برپايى محكمه قضايى براى محاكمه نويسنده و ناشر كتاب در محاكم مرتبط به دولت انگلستان بسنده كرده است و طرحكننده ادعا را سازمان كنفرانس اسلامى مىداند؛
6. داستاننويس مشهور عرب «نجيب محفوظ» كه برنده جايزه ادبى نوبل شد، در واكنش به اين كتاب و موضعگيرى ايران در مقابل آن مىگويد:
... من پيشنهاد مىكنم دولتهاى اسلامى موضع خود را اعلام كنند كه ما با ترور و ريختن خون به اسم اسلام مخالفيم و اينكه از دولتهاى ديگر بخواهند تا به مقدسات اقوام ديگر احترام بگزارند، ولى متعرض آزادى بحث علمى كه قابل مناقشه است، نشوند...؛ 2
7. مجموعهاى از اصحاب فرهنگ در سوريه بيانيهاى صادر، و در آن از سلمان رشدى دفاع كردند و نوشتار او را از مصاديق حقوق بشر دانستند كه فرد مىتواند هرچه را كه بخواهد به تحرير درآورد. 3
اين مواضع ضعيف و يا جانبدارانه در مقابل كتاب سلمان رشدى دستكم ناشى از بىاطلاعى آنان از توطئه بزرگ و همهجانبه غرب ضد اسلام و مسلمانان است، يا ناشى از تحت سلطه و تأثير قرارگرفتن حكومتهايشان؛ زيرا دولتها و حكومتها