119
نقد
اولاً اين آيه بر سر بريدن كفار هيچگونه دلالتى ندارد و توجيه استدلالكننده، مجرد استحسان و ذوقى است كه با محكمات اسلام سازگارى ندارد، مگر در موارد خاص.
ثانياً آيه درباره كفار حربى است، نه مسلمانان كه در نظر وهابيان تكفيرى كافر به حساب آمدهاند، و مطابق روايات، تكفيركننده بىمورد خودش مستحق كفر است.
آيه سوم
خداوند متعال مىفرمايد: (فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ) ؛ «مشركان را هرجا يافتيد، به قتل برسانيد». (توبه: 5)
مؤلف مقاله مىگويد:
ولا شك بأن نحر الكافر المحارب داخل في عموم القتل، ومن فعل ذلك فقد امتثل لأمر الله. 1
و شكى نيست كه ذبح كافر محارب داخل در عموم قتل است و هركس كه چنين كند، بهحتم دستور خدا را امتثال كرده است.
نقد
اولاً اين آيه درباره مشركان صدر اسلام است و تطبيق آن بر مؤمنان در اين زمان به خيال و گمان وقوع در شرك، باطل است؛
ثانياً اين آيه فقط به كشتن اشاره دارد، نه سربريدن، بهخصوص آنكه پيامبر(ص) از مثلهكردن بدن كفار نهى كرد و سربريدن آنان نوعى مثلهكردن است.
آيه چهارم
خداوند متعال مىفرمايد: