545نگاهدارى و قرار دادن ضريح بر روى قبور، از نظر شريعت اسلام جايز است و بزرگداشت شعاير دينى به شمار مىرود كه بررسى بيشتر آن در آينده مىآيد. اكنون توجه خوانندگان را بر چند حديث دربارۀ ساختن بارگاه، از ديد وهابيان جلب مىكنيم:
1. ابو الهياج مىگويد: على بن ابى طالب به من گفت: «ألا أبعثك ما بعثنى عليه رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم أن لا تدع تمثالاً إلّاطمسته ولا قبراً مشرفاً إلّاسوّيته»؛ 1 آيا تو را به كارى برنيانگيزم كه پيامبر خدا صلى الله عليه و سلم مرا به آن برانگيخت؟ تصويرى را ترك نكن مگر اينكه آن را محو كرده باشى و نه قبر بلندى را مگر اينكه آن را مساوى زمين كنى.
2. ابو زبير از جابر نقل مىكند كه: «نهى رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم أن يجصص القبر و أن يقعد عليه وأن يبنى عليه»؛ 2 پيامبر صلى الله عليه و سلم از گچكارى قبر و اينكه روى قبر بنشينند و بر آن بنايى بسازند، نهى كرد.
3. امّ سلمه مىگويد: «نهى رسول اللّٰه أن يبنى على القبر أو يجصص»؛ 3 پيامبر صلى الله عليه و سلم از اينكه روى قبر بنايى ساخته شود يا گچكارى شود، نهى نمود.
3. برگزارى نماز و دعا نزد قبور اولياى الهى
از جمله مسائلى كه در كتاب وهابيان، مورد بحث و گفت و گو و در نتيجه باعث اختلاف نظر شده است، مسألۀ خواندن نماز و دعا در كنار قبور اوليا است. مسلمانان با توجه به اينكه وجود اولياى الهى را در حيات و مرگشان و نيز بقعه و بارگاه و قطعه زمينى كه آنها را در خود دارد، متبرك مىدانند، نمازشان را در كنار قبور اولياى الهى مىخوانند تا خداوند متعال لطف كرده، به بركت آنان شيطان و وسوسههايش را از آنها دور كند و تمام توجهشان مشغول خدا گردد، و نمازى با اخلاص و توجّه از آنها صادر گردد. در مقابل اين نظر، تنها وهابيون هستند كه با اين عمل مخالفت كرده