533حال چند نمونه از سيرۀ عملى اسوههاى خود را ياد مىكنيم تا معلوم گردد كه چگونه اين پيشوايان دينى ما، اين حق را ادا مىكردند و آن فرهنگ زيارت را زنده نگاه مىداشتند:
1. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به زيارت قبر مادرش آمنه، مىرفت و براى او به شدّت متأثر گشته و اشك مىريخت. 1
2. خَبّاب بن ارت - كه از سابقين در اسلام است - با امام على عليه السلام در كوفه بود. وى به جهت مرض سختى كه داشت با امام على عليه السلام در جنگ صفّين شركت نكرد. وقتى امام از صفّين برگشت و خبر وفات او را شنيد، بر سر قبر او حاضر شد و او را زيارت نمود. 2
اهداف زيارت
زيارت، اهداف فراوان و ارزشمندى دارد كه در اين مجال، با بهرهگيرى از مآثر ارزشمند قرآن و عترت، به موارد عمدۀ آن اشاره خواهيم داشت.
قبل از هر چيز، بايد دانست همان طور كه در ناحيۀ مبدأ و فاعلى تنها يك مبدأ اولى، حقيقى و مستقل وجود دارد و هرگز براى انسان و جهان بيش از يك مبدأ كه همان مبدأ المبادى است، وجود ندارد و ديگر فاعلها و مبادى به اذن و ارادۀ او فاعلند و در تحت تسخير او فاعليت دارند، در ناحيۀ غايت و هدف نيز تنها يك هدف و مقصد اصيل، براى همۀ هستى وجود دارد و همه به سوى او در حركتند و غاية الغايات تنها همان حقيقت است و ديگر غايات به اذن و ارادۀ او مقصد و هدف مىباشند و اين، همان توحيد در مبدأ و غايت است. 3 آياتى در قرآن وجود دارد كه شهادت بر اين دو نحوۀ توحيد دارد.
«إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَيْهِ رٰاجِعُونَ»؛ 4 ما از آنِ خدا هستيم و به سوى او برمىگرديم. بنابراين،