204به طورى كه عيسويان مؤمن كه به كليسا مىروند، الزاماً رو به سوى محراب كه در خاور واقع شده نماز مىخوانند.
قبلۀ زرتشتيان نيز نور است به هر شكلى كه جلوه نمايد، خواه اين نور از شعلۀ آتش يا شمع فروزان باشد و خواه از خورشيد يا هر شيئى نورانى ديگر. در اوستا فقرۀ اول از كرده دوم هفتن يشت آمده است: «اى خداى هستى بخش داناى بىهمتا كه بخشايندۀ همه چيز و از ديدۀ ظاهربين ما ناپديدى، اين آتش را كه در برابر گذاشتهايم، نور آفرينش تو مىدانيم و آن را به منزلۀ قبله مىشناسيم و به وسيلۀ اين نور كه ذره اى از ذرات انوار تو است، خواستاريم كه خود را به نور حقيقت تو برسانيم».
و در فقرۀ اول ارديبهشت يشت به زرتشتيان صريحاً دستور داده شده كه هنگام پرستش اهورامزدا در برابر نور و روشنايى قرار گيرند. و به پيروى از اين دستور، هنگامى كه زرتشتيان به آتشكده مىروند، در آنجا روبهروى آتش فروزان قرار مىگيرند و با خدا راز و نياز مىنمايند.
در قرآن مجيد چنين مىفرمايد: «اَللّٰهُ نُورُ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ ...» 1خدا نور آسمانها و زمين است... .
مرحوم علامه طباطبايى در تفسير الميزان در اين مورد مىفرمايد: «خداى تعالى نورى است كه آسمانها و زمين با اشراق او بر آنها ظهور يافتهاند ... خداى تعالى كاملترين مصداق نور مىباشد...».
در انجيل، رسالۀ اول ژان، باب اول، آيۀ پنجم آمده است: «اين پيغامى است كه ما از او شنيده و اينك بازگو مىكنيم كه خداوند نور محض است و ظلمت و تيرگى در او وجود ندارد».
متأسفانه برخى مردم ناآگاه و حتى بعضى از مستشرقين سطحىنگر، اين احترام به آتش در ميان زرتشتيان را دليل آتشپرستى آنها دانسته و تهمت بزرگى را به آنها روا