19پروردگار عالم نيز به انسان خواهد رسيد، و اگر خداوند در قرآن مى‌فرمايد: با صادقين همراه باشيد، در آيۀ ديگر نيز مى‌فرمايد: «وَ إِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ»؛ ¹ خداوند با محسنين است.

در اين مورد نيز اگر انسان با اهل بيت عليهم السلام باشد و رابطه با آنها را جدى گرفته، اعتصام، اتصال و تمسك را رعايت كرده باشد، يعنى تولى صورت پذيرفته و دوستى و ولاى آنان در قلب و اركان وجودى آدمى نشسته باشد، از آن سوى ولايت و سرپرستى اهل بيت عليهم السلام نسبت به انسان‌ها، كه خود برترين و مؤثرترين نعمت است، نيز ظاهر مى‌شود.

بديهى است كه با مولويت و حاكميت عترت عليهم السلام بر قلمرو وجود انسانى، زمينه‌هاى رشد و بالندگى انسان شكوفا مى‌شود و همراهى و مصاحبت به معيت و حضور دائم مبدل مى‌گردد: «وَ مَنْ يُطِعِ اللّٰهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَدٰاءِ وَ الصّٰالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولٰئِكَ رَفِيقاً»؛ ² و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند، در گروه كسانى خواهند بود كه خدا ايشان را گرامى داشته، (يعنى) با پيامبران و صديقان و شهيدان و شايستگانند و آنان چه نيكوهمدمانند. اين همراهى و حشر با اولياى الهى در سخت‌ترين مراحل با انسان بوده است و طبق احاديث فراوان، در مواقف و مهالك دشوار، اين معيتِ شفاعت آفرين، موجب گشايش و آسودگى است.

در زيارت شب و روز عرفه آمده كه هدف از زيارت آن است كه معيت و همراهى دنيا و آخرت را از شما مسئلت كنم:

«أسال اللّٰه بالشأن الذى لك عنده و بالمحلّ الذى لك لديه أن يصلّى على محمّد و آل محمّد و أن يجعلنى معكم فى الدنيا و الآخرهَ بمنّه و جوده و كرمه». ³ اساساً يكى از بهره‌هاى انسان در زيارت همين همراهى و مرافقت است.