136

اذن دخول

يكى از آداب مهم در امر زيارت اذن دخول است، اين برنامه قبل از ورود به حرم مطهّر صورت مى‌گيرد. شهيد اول تأكيد مى‌نمايد: زاير در كنار درب حرم توقف نمايد و اذن دخول بخواند، اگر در خود رقت قلب و خشوع احساس كرد، داخل شود. نشانۀ اذن دخول، دل شكستگى و يك نوع دگرگونى در درون مى‌باشد. اذن دخول در حرم‌هاى معصومين يك معناى صورى و ظاهرى ندارد، بلكه در واقع بدين مفهوم است كه آيا اجازه دارم به محفل نورانى و مركز اسرار شما راه يابم؟ اين اجازه از حريم الهى آغاز مى‌گردد، سپس اجازۀ ورود از حريم سرّ پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و معصومين عليهم السلام تقاضا مى‌شود. هر كسى به اندازۀ ظرفيت، لياقت و توانايى درونى خود به اين فضاى معطر و بوستان با صفا گام مى‌نهد، اجازه خواستن و آداب ورود به خانۀ پيامبر صلى الله عليه و آله نكته‌اى است كه قرآن بدان اشاره دارد: «يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلاّٰ أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ » ¹ يعنى اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد در خانه‌هاى پيامبر داخل نشويد، مگر اين كه به شما اجازه داده شود. در ادامۀ همين آيه، قرآن مى‌فرمايد: «وَ مٰا كٰانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللّٰهِ » يعنى شما هرگز نبايد پيامبر خدا را آزار دهيد. پس بى‌مقدّمه و بى‌موقع به حريم اين خاندان وارد شدن، خود يك نوع اذيت به شمار مى‌رود. از آيات ديگرى كه گوياى اذن دخول در خانۀ پيامبران و ائمه است، اين آيۀ شريف مى‌باشد:

«فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللّٰهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهٰا بِالْغُدُوِّ وَ الْآصٰالِ » ² آن نور در خانه‌هايى است كه خداوند رخصت داده كه ارجمندش دارند و نامش در آن جا ياد شود و او را هر بامداد و شبانگاه تسبيح گويند.

نور خداوند مى‌تواند قرآن كريم، هدايت الهى، ايمان، آيين اسلام، معرفت درونى و پيامبر و ائمه هدىٰ باشند، خداوند خود پيامبر را سراج منير معرفى مى‌كند ³ و در