97پاك سازى و پرورش دهى! و [به هنگام گرفتن زكات] دعايشان كن كه دعاى تو، مايه آرامش آنهاست و خداوند شنوا و داناست.
آيه شريفه، از سويى دلالت صريح بر نقش بنيادين اعمال در تكامل روحى انسان دارد و از سوى ديگر آيات و روايات متواترى حاكى است كه اعمال خير زندگان در عالم برزخ به اموات واصل مىشود. بنابراين جمع اين دو دسته آيات و روايات، بر سببيت اعمال خير زندگان جهت تكامل برزخى اموات دلالت مىنمايد؛ به بيان روشنتر، آيه شريفه سه اثر مبارك براى پرداخت كنندگان صدقات بيان مىكند: تطهير، تزكيه و درود پيامبر اكرم(ص) كه خود مايه سكونت و آرامش روح است. دقت در هر يك از اين واژهها نقش زكات و صدقه را در تكامل انسان، به عنوان يكى از مصاديق اعمال نيك، بازگو مىكند؛ زيرا كلمه «تطهير» به معناى برطرف كردن چرك و كثافت از چيزى است كه بخواهند پاك و صاف شود و آماده نشو و نما گردد و آثار و بركاتش ظاهر شود. كلمه «تزكيه» نيز به معناى رشد دادن همان چيز است، بلكه آن را ترقى داده تا خيرات و بركات از آن بروز كند؛ مانند درخت كه با هرس كردن شاخههاى زائد، نموش بهتر و ميوهاش درشتتر مىشود. پس اينكه هم تطهير را آورد و هم تزكيه را، تكرارى صورت نگرفته است، بلكه نكته لطيفى در آن رعايت شده است. كلمه «صل» در آيه به معناى دعاست و از سياق استفاده مىشود كه مقصود از اين دعا، دعاى خير به جان و مال صدقه دهندگان است. كلمه «سكن» نيز به معناى چيزى است كه دل را راحتى و آرامش مىبخشد و منظور اين است كه نفوس ايشان به دعاى پيامبر(ص) سكونت و آرامش