96زيرا مردن انسان به معناى از دست دادن شعور و فعاليت اوست. لذا خداى متعال براى اثبات حيات شهيدان مصاديقى روشن ارائه مى‌نمايد و بر روزى خورن، خوشحالى و مستبشريتشان تأكيد مى‌كند. روزى خوردن نمونه فعل و خوشحالى، و استبشار اثر شعور است. ¹ گذشته از اين در آيه شريفه فضل و نعمت را نكره آورده چنان‌كه رزق را مبهم ذكر كرده و مراد از آن را روشن نكرده و اين براى آن است كه ذهن شنونده درباره فضل و نعمت و رزق، تا هرجا كه ممكن است، برود. ²

نكته ديگر اينكه نعمت وقتى در عرف قرآن اطلاق شود، معنايش ولايت الهيه است. ³ بنابراين وقتى شهيدان ويژگى‌هاى انسان زنده، يعنى شعور و فعاليت را دارا هستند و دائماً تحت ولايت كليه الهيه قرار گرفته و از رزق مخصوص، يعنى بهره‌مندى از تجليات ذات الهى، ⁴ استفاده مى‌كنند. پس طبيعى است كه پيوسته در تكامل برزخى باشند؛ زيرا وقتى تمام زمينه‌هاى تكامل روحى انسان فراهم باشد، محال است كه تكامل روحى صورت نگيرد.

آيه پانزده- خُذْ مِنْ أَمْوٰالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِمْ بِهٰا وَ صَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاٰتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَ اللّٰهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (توبه: 103)

از اموال آنها صدقه‌اى [به عنوان زكات] بگير، تا به وسيله آن، آنها را