98مىيابد. 1 در نتيجه اگر از طرف ميت صدقهاى داده شود، يا از اموال به جا مانده او حقوق مالى وى پرداخت گردد، طبق آيات ياد شده تكامل برزخى ميت در پرتو اين صدقات و مانند آن ثابت مىگردد.
شانزده- آياتى كه در آنها قيامت به نامهاى اَلْمُنْتَهىٰ ، اَلْمُسْتَقَرُّ ، اَلْمَسٰاقُ و دٰارُ الْقَرٰارِ وصف شده است؛ 2زيرا گويى رستاخيز منتهاى حركت و تلاش است: وَ أَنَّ إِلىٰ رَبِّكَ الْمُنْتَهىٰ ؛ 3 و حيات پر تلاطم انسان در آن روز، حالت ثبات و قرار به خود مىگيرد: إِلىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ ؛ 4 و در حقيقت اين كاروان در حركت به آن نقطه سوق داده مىشود: إِلىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسٰاقُ ؛ 5 و در پايان سير، اين خانه آخرت است كه خانه قرار و دائمى است: وَ إِنَّ الْآخِرَةَ هِيَ دٰارُ الْقَرٰارِ . 6
نكته مهم ديگرى كه از آيات ياد شده استفاده مىشود، اين است كه اين تنها انسان نيست كه با طى مراحل تكامل در عوالم وجود به غايت خود خواهد رسيد. بلكه كل جهان طبيعت در حال تكامل بوده و در نهايت به معاد خود كه قرارگاه و محل ثبات اوست، مىرسند؛ 7 زيرا