149هيچ يك از خيرات و مبرات به ميت نمى‌رسد. وى در ادامه پس از مردود دانستن هر دو قول (نافى مطلق و محدود كننده وصول خيرات) ياد آور مى‌شود، بهره‌مندى ميت از كارهايى كه خود در آن نقش ندارد، به ادله چهارگانه: قرآن، سنت،اجماع و قياس صحيح و ثابت است. وى در ادامه هر يك از ادله چهارگانه را تبيين كرده، به ادله مخالفان نيز پاسخ داده است. ¹

ه) خلال بغدادى (م 311ه .ق)، از بزرگان حنابله، از قول احمد بن حنبل آورده است: هر يك از خيرات اعم از نماز، صدقه و غيرآن به ميت مى‌رسد. ² «ابن مفلح» در «المبدع» از قول احمد بن حنبل دليل حكم ياد شده را اين چنين آورده است: «دليل آن، نصوص وارده است و سيره مسلمانان نيز در هر شهرى اين است كه قرآن تلاوت مى‌كنند و آن را، بدون هيچ منعى، به اموات خود هديه مى‌كنند و از اين اقدام، اجماعى بودن حكم مذكور نيز معلوم مى‌شود. ³

و) «ابوزكريا نووى» (م676ه .ق)، از علماى بزرگ شافعى، اختلاف نظر متقدمين شافعى را در مسئله وصول ثواب قرائت قرآن تأييد كرده، ولى از گفته او بر مى‌آيد كه خود معتقد به وصول ثواب است. وى مى‌گويد:

مشهور از مذهب شافعى و اعتقاد جماعتى از آنان اين است كه ثواب قرائت قرآن به ميت نمى‌رسد، اما جماعتى از شافعيه معتقدند: ثواب