137اگرچه ابن تيميه اين شبهه را به صورت سؤال مطرح كرده و خود پاسخ آن را داده است. اما البانى صريحاً اهداى صدقه غير فرزند را به ميت جائز ندانسته، جواز آن را از طرف فرزند، تنها از اين جهت كه فرزند كسب پدر است، توجيه مى‌كند. وى مى‌گويد:

در سنت پيامبر(ص) - چه برسد به قرآن- دليلى بر بهره‌مندى ميت از صدقه زنده وجود ندارد؛ تنها چيزى كه در سنت آمده است، بهره‌مند شدن پدر از صدقه فرزند است؛ به دليل اينكه صدقه فرزند در واقع صدقه خود پدر محسوب مى‌شود؛ چون فرزند كسب و سعى پدر است. بنابراين الحاق غير فرزند به فرزند در جواز صدقه به ميت صحيح نيست. ¹

پاسخ ابن تيميه به شبهه

ابن تيميه شبهه ياد شده را با قاطعيت ردّ كرده، مى‌گويد:

حديث ياد شده دلالت ندارد كه ميت از دعاى خلق و از ساير خيرات كه به نيابت او انجام مى‌شود، بهره نمى‌برد، بلكه پيشوايان اسلام اتفاق نظر دارند كه ميت از امور ياد شده منتفع مى‌گردد و اين از ضرويات دين اسلام است كه كتاب و سنت و اجماع بر آن دلالت داشته و هركس با آن مخالفت كند، اهل بدعت است. ²

وى با استناد به آيات و روايات مى‌گويد:

در احاديث صحيحه هم به انجام حج واجب به نيابت از ميت امر شده و هم به انجام حج نذرى، چنان‌كه به روزه گرفتن به نيابت از ميت نيز امر