121بودن فرمان الهى است و كار لغو از خداى متعال ممتنع است.
بنابراين طلب آمرزش پيامبر گرامى اسلام(ص)، آمرزش خداى متعال را به دنبال خواهد داشت و نتيجه آمرزش الهى، تغيير وضعيت روح مؤمن از ضيق و تنگى به وسعت و انبساط است و وسعت يافتگى روح همان تكامل روحى است.
4. آيه 7 سوره شريفه غافر
اَلَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ
وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنٰا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تٰابُوا وَ اتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَ قِهِمْ عَذٰابَ الْجَحِيمِ
فرشتگانى كه حاملان عرشند .... و براى مؤمنان استغفار مىكنند [و مىگويند] پروردگارا! رحمت و علم تو همه چيز را فرا گرفته است، پس بر كسانى كه توبه كرده و راه تو را [در عقيده و عمل] پيروى كردهاند، ببخشاى و آنها را از عذاب جهنم نگهدار.
صراحت اين آيه نيز بر مطلوب واضح است؛ زيرا طلب آمرزش براى اهل ايمان و درخواست محافظت آنان از عذاب جهنم و ورود به بهشت، از ناحيه فرشتگان مقربى است كه داراى مقام عصمتاند.
5. آيه 24 سوره شريفه اسراء
وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُمٰا كَمٰا رَبَّيٰانِي صَغِيراً ؛ «و بگو: پروردگارا! همانگونه كه آنها مرا در كوچكى تربيت كردند، مشمول رحمتشان قرار ده».
خداى متعال از انسانها مىخواهد پس از ايمان به او، براى پدر و مادر خود طلب رحمت كنند و ظاهر آيه مطلق است؛ يعنى طلب رحمت فرزندان به حال والدين مفيد است؛ چه زنده باشند و چه مرده.