1226. در مقابل آيات استغفار، آيات فراوانى است كه در آنها برخى افراد، از جانب خداى متعال، ملائكه و انسان‌ها مورد لعن قرار گرفته‌اند؛ مانند آيات زير:

أُولٰئِكَ جَزٰاؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّٰهِ وَ الْمَلاٰئِكَةِ وَ النّٰاسِ أَجْمَعِينَ (آل عمران: 87)

مزد و سزاى آنان [كه پس از ايمان آوردن كافر شدند] اين است كه لعنت خدا و لعنت فرشتگان و همه مردم بر ايشان خواهد بود.

إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مٰا أَنْزَلْنٰا مِنَ الْبَيِّنٰاتِ وَ الْهُدىٰ مِنْ بَعْدِ مٰا بَيَّنّٰاهُ لِلنّٰاسِ فِي الْكِتٰابِ أُولٰئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللّٰهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللاّٰعِنُونَ (بقره: 59)

البته كسانى كه نشانه‌هاى روشن را، كه ما فرستاديم، پنهان مى‌كنند پس از آنكه آن را براى مردم در كتاب [تورات و انجيل و ساير كتاب‌هاى آسمانى] بيان و آشكار نموديم، خدا آنان را لعن خواهد نمود و لعنت كنندگان هم ايشان را لعن مى‌نمايند.

إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ فِي الدُّنْيٰا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذٰاباً مُهِيناً (احزاب: 57)

محقّقا آنان كه خدا و رسول او را مى‌رنجانند، خدا ايشان را در دنيا و آخرت لعنت مى‌كند، و براى آنها [در آخرت] عذاب و شكنجه خواركننده آماده نموده است.

«لعنت» در منابع لغت و تفسير به معناى تعذيب، ¹ دورى از رحمت ²