141 تفْسِيرُ الْإِمَامِ(ع) قَالَ نَظَرَ الْبَاقِرُ(ع) إِلَى بَعْضِ شِيعَتِهِ وَ قَدْ دَخَلَ خَلْفَ بَعْضِ الْمُخَالِفِينَ إِلَى الصَّلَاةِ وَ أَحَسَّ الشِّيعِيُّ بِأَنَّ الْبَاقِرَ(ع) قَدْ عَرَفَ ذَلِكَ مِنْهُ فَقَصَدَهُ وَ قَالَ أَعْتَذِرُ إِلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللهِ مِنْ صَلَاتِي خَلْفَ فُلَانٍ فَإِنِّي أَتَّقِيهِ لَوْ لَا ذَلِكَ لَصَلَّيْتُ وَحْدِي قَالَ لَهُ الْبَاقِرُ(ع) يَا أَخِي إِنَّمَا كُنْتَ تَحْتَاجُ أَنْ تَعْتَذِرَ لَوْ تَرَكْتَ يَا عَبْدَ اللهِ الْمُؤْمِنَ مَا زَالَتْ مَلَائِكَةُ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَ الْأَرَضِينَ السَّبْعِ تُصَلِّي عَلَيْكَ وَ تَلْعَنُ إِمَامَكَ ذَاكَ وَ أَنَّ اللهَ تَعَالَى أَمَرَ أَنْ تُحْسَبَ لَكَ صَلَاتُكَ خَلْفَهُ لِلتَّقِيَّةِ بِسَبْعِمِائَةِ صَلَاةٍ لَوْ صَلَّيْتَهَا وَحْدَكَ فَعَلَيْكَ بِالتَّقِيَّةِ. ¹

در تفسير منسوب به امام عسكرى(ع) آمده است: امام باقر(ع) مشاهده كردند برخى شيعيان پشت سر مخالفين نماز مى‌خوانند. در اين هنگام شخص شيعه فهميد كه امام(ع) مطلع شده است؛ از اين رو خدمت امام(ع) رسيد و گفت: اى پسر رسول خدا، من به خاطر خواندن نماز پشت سر فلانى عذرخواهى مى‌كنم. من از وى تقيه كردم، وگرنه نماز خود را فرادا مى‌خواندم. امام باقر(ع) به وى فرمودند: اى برادر، اگر چنين كارى را ترك مى‌كردى جاى عذرخواهى بود. اى بنده مؤمن خدا! پيوسته فرشتگان آسمان‌ها و زمين‌هاى هفت‌گانه بر تو درود مى‌فرستد و امام جماعت تو را لعن مى‌نمايد. خداوند دستور داده است كه براى نمازى كه پشت سر او از روى تقيه مى‌خوانى، هفتصد برابر ثواب نماز فرادا حساب شود. پس بر تو باد به تقيه كردن.

اين روايت نيز به خوبى مى‌تواند بيانگر اقتداى حقيقى باشد وگرنه اصل شركت در جماعت اهل تسنن و نماز فرادا خواندن، نياز چندانى به اعتذار ندارد. گرچه سند روايت به دليل عدم اثبات كتاب تفسير امام(ع) و نيز شك در انتساب تمام كتاب به امام(ع)، اعتبار لازم ندارد. ²