74در جامعه اسلامى نيست.
گزارشهاى مشابه فرقههاى مختلف از سيره و سنت آن حضرت، نشانگر اهتمام مسلمانان به حفظ سنت است. با اين حال، نبايد فراموش كرد كه سنت مورد نظر اهلسنت، در بسيارى موارد، آميزهاى از سنت خلفاى اموى و بزرگان طرفدار امويان است كه البته سنن پيامبر(ص) نيز در آن حضور دارد؛ زيرا تغيير در جاهايى بوده است كه با مقاصد آنان اختلاف دارد. 1
نقد ديگر بر رويكرد وهابيت و سلفيه در تعامل با احاديث نبوى، مطلبى است كه حسن سقاف مطرح مىكند:
يكى از پايههاى فكرى وهابيت و سلفيه، تضعيف و تصحيح احاديث، براساس مزاج و هواى نفسشان است. آنان احاديثى را كه مخالف عقيدهشان باشد، مورد طعن قرار مىدهند؛ اگرچه حقيقتاً صحيح باشد؛ مانند احاديث توسل، اثبات جهر در اذكار نماز، بلند نمودن دست هنگام دعا و موارد ديگر. بلكه آنان گاهى براى اثبات ادعاى خود، به تحريف احاديث نيز اقدام مىكنند. 2
ج) اجماع
اجماع در لغت به دو معنا آمده است: يكى به معناى عزم موكّد مىباشد كه از اين آيه شريفه گرفته شده است: ( فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَ