65پس از بررسى ديدگاهها، به نظر مىرسد بيشتر مفسران اهلسنت همين ديدگاه را پذيرفتهاند 1 و رواياتى را كه عايشه و انس بن مالك از پيامبر(ص) نقل كردهاند، دليل آن مىدانند و اين را از خصائص پيامبر(ص) در آخرت به شمار مىآورند 2؛ اگرچه عدهاى، مراد از كوثر را «خير كثير» مىدانند. 3
ديدگاه برگزيده
با توجه به سبب نزول سوره مباركه كوثر و لزوم تناسب حكم و موضوع و نيز تناسب صدر (إِنّٰا أَعْطَيْنٰاكَ الْكَوْثَرَ) و نتيجه (إِنَّ شٰانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ) ، تنها معنايى كه مىتوان با دلايل زير براى «كوثر» يافت، حضرت صديقه طاهره(عليها السلام) و ذريه ايشان مىباشد:
1. سبب نزول سوره، سرزنش مشركان، به ويژه عاص بن وائل پس از وفات عبدالله (فرزند پيامبر(ص)) درباره بىفرزندى و ابتر بودن پيامبر(ص) مىباشد. از اينرو بايد پاسخى داده شود تا تناسبى بين اشكال و پاسخ وجود داشته باشد. بر همين اساس خداوند به او بشارت فرزندى را داد كه نسل و ذريه او را در دنيا گسترش دهد.
2. يعقوبى مىنويسد: «خديجه قبل از بعثت، قاسم، رقيه و امكلثوم را به دنيا آورد و بعد از بعثت، عبدالله و فاطمه را». 4 مسعودى نيز در مروج الذهب، با اندكى تفاوت در عبارت، همين نقل را تأييد مىنمايد. 5
3. با توجه به اينكه «كوثر» از خصائص پيامبر(ص) بهشمار مىرود، تنها مورد براى اين خصيصه كه خداوند پيامبر(ص) را به وسيله آن بر ساير پيامبران و انسانها