78 أَشْهَدُ أَنَّكَ تَشْهَدُ مَقَامِي وَ تَسْمَعُ كَلَامِي وَ أَنَّكَ حَيٌّ عِنْدَ رَبِّكَ تُرْزَقُ فَاسْأَلْ رَبَّكَ وَ رَبِّي فِي قَضَاءِ حَوَائِجِي» ¹؛ «اى اباعبدالله! گواهى مى‌دهم كه تو محل ايستادن مرا مشاهده مى‌كنى و سخن مرا مى‌شنوى و همانا تو زنده‌اى و نزد پروردگارت، روزى داده مى‌شوى. پس از خداى خودت و من بخواه حاجت‌هاى مرا برآورده سازد».

همچنين در اذن دخول به حرم اهل‌بيت(عليهم السلام) مى‌خوانيم:

وَ أَعْلَمُ أَنَّ رُسُلَكَ وَ خُلَفَاءَكَ أَحْيَاءٌ عِنْدَكَ يُرْزَقُونَ يَرَوْنَ مَقَامِي وَ يَسْمَعُونَ كَلَامِي وَ يَرُدُّونَ سَلَامِي وَ أَنَّكَ حَجَبْتَ عَنْ سَمْعِي كَلَامَهُمْ وَ فَتَحْتَ بَابَ فَهْمِي بِلَذِيذِ مُنَاجَاتِهِم. ²

[خدايا] و من مى‌دانم كه پيامبران و جانشينانت زنده‌اند و نزد تو روزى داده مى‌شوند. جايگاه مرا مى‌بينند و سخن مرا مى‌شنوند و جواب سلام مرا مى‌دهند و همانا تو گوش مرا از شنيدن كلام آنها مانع شده‌اى و باب فهم مرا به لذت بردن از مناجات با ايشان بازكرده‌اى.

7. بيان اعتقاد به رجعت اهل‌بيت(عليهم السلام)

واژه رَجعت، در لغت از «رَجَعَ» به فتح «راء»، به معناى بازگشت است ³ و در اصطلاح، رجعت به معناى زنده شدن پس از مرگ و پيش از قيامت و بازگشت دوباره به اين دنيا مى‌باشد. در توضيح آن به اختصار مى‌توان گفت كه بعد از ظهور حضرت مهدى(عج)، گروهى از مؤمنان خالص و نيز كافران بسيار شرور، به اين جهان بازمى‌گردند. گروه اول، مدارجى از كمال را طى مى‌كنند و گروه دوم، كيفرهاى شديدى مى‌بينند. ⁴ همچنين در ادامه دوران حكومت صالحان، دوران رجعت هريك از ائمه اطهار(عليهم السلام) فرا مى‌رسد و آنان نيز بر زمين حكومت مى‌كنند. ⁵