77مسئله تعجب كردم. سپس امام رضا(ع) فرمود:
«أَ مَا تَقْرَأُ كِتَابَ اللهِ عَزَّوَجَلَّ:
(وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ) 1
قَالَ هُوَ وَ اللهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِيطَالِبٍ(ع)» 2؛ «آيا كتاب خداى عزوجل را نخواندهاى كه مىفرمايد: «بگو: عمل كنيد! خداوند و فرستاده او و مؤمنان، اعمال شما را مىبينند»؛ به خدا قسم! منظور [از «مؤمنون» در اين آيه]، على بن ابىطالب(ع) [و جانشينان آن حضرت] مىباشد.
ازاينرو مىتوان به زيارت اهلبيت(عليهم السلام) مشرف شد و به آنان سلام كرد. آنان زائران خود را مىبينند، سخنان آنان را مىشنوند و به سلام آنان، پاسخ مىدهند.
در زيارتنامههاى اهلبيت(عليهم السلام) فقرات بسيارى وجود دارد كه زائر با خواندن آنها بر حيات و شنوا و بينا بودن اهلبيت(عليهم السلام) شهادت مىدهد و مىگويد كه ايشان، او را مىبينند، سخن او را مىشنوند و جواب سلام او را مىدهند؛ براى مثال، در زيارت اميرمؤمنان(ع) مىخوانيم:
«السَّلَامُ عَلَى شَجَرَةِ التَّقْوَى وَ سَامِعِ السِّرِّ وَ النَّجْوَى»؛ 3«سلام بر درخت تقوا و شنونده اسرار و سخنان محرمانه».
در زيارت امام على(ع) در روز ولادت پيامبر اكرم(ص) مىگوييم:
«أَشْهَدُ أَنَّكَ تَسْمَعُ كَلَامِى وَ تَشْهَدُ مَقَامِى»؛ 4«شهادت مىدهم كه تو سخن مرا مىشنوى و محل ايستادن مرا مىبينى». همچنين در زيارت امام حسين(ع) در نيمه ماه رجب آمده است:
«وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ تَسْمَعُ الْكَلَامَ وَ تَرُدُّ الْجَوَابَ»؛ 5«و شهادت مىدهم كه تو سخن [ما] را مىشنوى و جواب مىدهى».
از امام صادق(ع) روايت شده است كه فرمود:
كسى كه حاجتى نزد خداوند دارد، بالاى سر امام حسين(ع) بايستد و بگويد:
«يَا أَبَا عَبْدِاللهِ