273آن قدر عمر او طولانى شود كه هزار حج بجاى آورد و بين صفا و مروه كشته شود، اما به ولايت تو اى على معتقد نباشد، بوى بهشت به مشام او نخواهد رسيد.
بدين ترتيب، همانطور كه اعتقاد به قرآن كريم، به عنوان كتاب الهى و معجزه جاويدان رسول خدا(ص) و عمل به دستورهاى آن واجب است، اعتقاد به اهلبيت پيامبر(ص) و پيروى از ايشان نيز واجب و لازم است و بدون آن، انسان نمىتواند سعادتمند گردد. در زيارت جامعه كبيره مىخوانيم:
مَنْ أَطَاعَكُمْ فَقَدْ أَطاعَ اللهَ وَ مَنْ عَصَاكُمْ فَقَدْ عَصَى اللهَ وَ مَنْ أَحَبَّكُمْ فَقَدْ أَحَبَّ اللهَ وَ مَنْ أَبْغَضَكُمْ فَقَدْ أَبْغَضَ الله. 1
كسى كه از شما اطاعت كند، از خدا اطاعت كرده و كسى كه شما را نافرمانى كند، خدا را نافرمانى كرده است و كسى كه شما را دوست بدارد، خدا را دوست داشته و كسى كه شما را دشمن بدارد، خدا را دشمن داشته است.
ازاينرو بدون محبت به اهلبيت(عليهم السلام) و ارتباط با آنان، امكان نجات و رسيدن به سعادت ابدى ممكن نيست. هر قدر محبت به اهلبيت(عليهم السلام) و ارتباط با ايشان و عمل به دستوراتشان بيشتر باشد، مقام و درجه فرد نزد خداوند نيز بالاتر خواهد بود. زيارت اهلبيت(عليهم السلام) راهى است براى بيان اعتقاد به ايشان و ابراز محبت به آنان. فردى كه خود را از راه دور با تحمل سختى و با شوق و علاقه به حرم اهلبيت(عليهم السلام) مىرساند و در محضر آنان به ادب مىايستد و زيارتنامه مىخواند، براى برآورده شدن خواستههاى دنيوى و اخروىاش، ايشان را بين خود و خدا شفيع قرار مىدهد و اعتقاد خود را با ايشان در قالب زيارتنامهها بيان مىكند. همه اينكارها، نشانه محبت به اهلبيت(عليهم السلام) و نشاندهنده ارتباط زائر با آنان است.
بدين ترتيب، پيامى كه زيارت اهلبيت(عليهم السلام) مىتواند در اين رابطه داشته باشد اين است