272كسى كه خداوند، محبت امامان از اهل‌بيت من را روزى او كرده باشد، بدون شك، خير دنيا و آخرت را به دست آورده است. پس هيچ شكى نداشته باشد كه او در بهشت خواهد بود.

همچنين پيامبر اكرم(ص) فرمود:

الرَّوْحُ وَ الرَّاحَةُ وَ الْفَلْجُ وَ الْفَلَاحُ وَ النَّجَاحُ وَ الْبَرَكَةُ وَ الْعَفْوُ وَ الْعَافِيَةُ وَ الْمُعَافَاةُ وَ الْبُشْرَى وَ النُّصْرَةُ وَ الرِّضَا وَ الْقُرْبُ وَ الْقَرَابَةُ وَ النَّصْرُ وَ الظَّفَرُ وَ التَّمْكِينُ وَ السُّرُورُ وَ الْمَحَبَّةُ مِنَ اللهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عَلَى مَنْ أَحَبَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي‌طَالِبٍ وَ حَقٌّ عَلَيَّ أَنْ أُدْخِلَهُمْ فِي شَفَاعَتِي وَ حَقٌّ عَلَى رَبِّي أَنْ يَسْتَجِيبَ لِي فِيهِمْ وَ هُمْ أَتْبَاعِي وَ مَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي. ¹

آسايش و راحتى و پيروزى و رستگارى و نجات و بركت و عافيت و سلامت و بشارت و يارى [خداوند] و رضايت [پروردگار] و قرب و نزديكى [به خداوند] و نصرت و پيروزى و برخوردارى و شادى و محبت از سوى خداوند، بر كسى است كه على بن ابى‌طالب(ع) را دوست داشته باشد [و او را ولى خود قرار دهد و امام خود برگزيند و به فضايل او اقرار داشته باشد و جانشينان پس از او را ولى خود قرار دهد] و حقى است بر من كه اين افراد را در شفاعتم داخل كنم و حق است بر پروردگار من كه دعاى من را در حق آنان مستجاب كند و آنان پيروان من مى‌باشند، و كسى كه از من پيروى كند، از من است.

رسول خدا(ص) در بيان كيفر اعتقاد و محبت نداشتن به ولايت على(ع)، فرمود:

يَا عَلِيُّ لَوْ أَنَّ عَبْداً عَبَدَ اللهَ مِثْلَ مَا قَامَ نُوحٌ فِي قَوْمِهِ وَ كَانَ لَهُ مِثْلُ أُحُدٍ ذَهَباً فَأَنْفَقَهُ فِي سَبِيلِ اللهِ وَ مُدَّ فِي عُمُرِهِ حَتَّى حَجَّ أَلْفَ حِجَّةٍ ثُمَّ قُتِلَ بَيْنَ الصَّفَا وَ المَرْوَةِ ثُمَّ لَمْ يُوَالِكَ يَا عَلِيُّ لَمْ يَشَّمَ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ. ²

اى على! اگر بنده‌اى خداى را به اندازه‌اى كه نوح ميان قوم خود مردم را به سوى خدا دعوت مى‌كرد، عبادت كند و به اندازه كوه احد طلا داشته باشد و آن را در راه خدا انفاق كند و