134در يكى از زيارتنامه‌هاى امام على(ع) و ساير ائمه اطهار(عليهم السلام) آمده است:

هنگامى كه از شهرى كه در آن اقامت دارى خارج شدى و به سوى مشاهد مشرفه امامان معصوم(عليهم السلام) حركت كردى بگو: «اللَّهُمَ‌ّ إِلَيْكَ أَخْرُجُ وَ إِلَيْكَ أَتَوَجَّهُ وَ بِكَ آمَنْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَ بِكَ اسْتَعَنْتُ وَ إِلَى مَشَاهِدِ أَوْلِيَائِكَ وَ أَصْفِيَائِكَ قَصَدْتُ وَ إِلَيْكَ رَغِبْتُ»؛ «خدايا به سوى تو خارج مى‌شوم و به سوى تو توجه مى‌كنم و به تو ايمان آوردم و بر تو توكل كردم و از تو يارى جستم و زيارت زيارتگاه اوليا و برگزيدگانت را قصد كردم و به سوى تو رغبت جستم».

پس هنگامى كه رسيدى، غسل كن و در طول مسير به سمت حرم، زياد «سبحان الله»، «الحمد لله»، «لا اله الا الله»، و «الله اكبر» بگو و جامع همه اذكار اين است كه بگويى: «سُبْحَانَ الله وَ الحَمْدُ لِله وَ لَا إِلَهَ إِلَّا الله وَ الله أَكْبَرُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِالله الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ وَ صَلَّى الله عَلَى مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَ عَلَى آلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً».

پس هنگامى كه به حرم وارد شدى و به نزديك مرقد مطهر رفتى، بگو: «اللَّهُمَّ إِنِّي أُرِيدُكَ فَأَرِدْنِي وَ إِنِّي أَقْبَلْتُ إِلَيْكَ بِوَجْهِي فَلَا تُعْرِضْ بِوَجْهِكَ عَنِّي وَ إِنِّي قَصَدْتُ إِلَيْكَ فَتَقَبَّلْ مِنِّي وَ إِنْ كُنْتَ عَلَيَّ سَاخِطاً فَارْضَ عَنِّي وَ إِنْ كُنْتَ لِي مَاقِتاً فَتُبْ عَلَيَّ، ارْحَمْ مَسِيرِي إِلَى وَصِيِّ رَسُولِكَ؛ أَبْتَغِي بِذَلِكَ رِضَاكَ عَنِّي فَلَا تُخَيِّبْنِي»؛ ¹«خدايا! همانا من تو را اراده كرده‌ام پس تو هم مرا اراده كن و من به تو روى آورده‌ام پس از من روى برمگردان و من تو را قصد كرده‌ام پس از من قبول فرما و اگر بر من خشمگينى، از من راضى شو و اگر بر من غضبناكى، توبه‌ام را بپذير. به سبب رفتن من به سوى جانشين رسولت، به من رحم كن. از اين كار، به دنبال آنم كه رضايت تو را جلب كنم. پس مرا مأيوس مساز».

چنان‌كه پيداست، در اين زيارتنامه‌ها، زيارت اهل‌بيت(عليهم السلام) با ذكر و تسبيح و تقديس خداوند آغاز مى‌شود و تا زمان حضور در حرم ايشان و زيارت آن بزرگواران ادامه مى‌يابد. همه اينها مى‌تواند اين پيام را به زائر بدهد كه بايد همواره و در همه حال، حتى