133زيارت اهل‌بيت(عليهم السلام) عبادت بزرگى است و مؤمنان اين عمل را به قصد نزديك‌شدن به پروردگار انجام مى‌دهند. روايات امامان معصوم(عليهم السلام) كه افراد را به زيارت مشاهد اهل‌بيت(عليهم السلام) سفارش اكيد مى‌كنند و نيز روايت‌هاى بى‌شمار درباره ثواب زيارت پيامبر اكرم(ص)، يا هريك از ائمه اطهار(عليهم السلام)، بهترين شاهد بر اين مدعاست. در اينجا به برخى از اين احاديث توجه مى‌كنيم:

امام باقر(ع) فرمود:

«إِنَّ زِيَارَةَ قَبْرِ رَسُولِ اللهِ(ص) تَعْدِلُ حِجَّةً مَعَ رَسُولِ اللهِ(ص) مَبْرُورَةً» ¹؛ «همانا زيارت قبر رسول خدا(ص) برابر با انجام‌دادن يك حج مقبول همراه با رسول خدا(ص) است». امام صادق(ع) نيز فرمود:

مَنْ زَارَ قَبْرَ الحُسَيْنِ(ع) يَوْمَ عَرَفَةَ عَارِفاً بِحَقِّهِ كَتَبَ اللهُ لَهُ أَلْفَ حَجَّةٍ مَقْبُولَةٍ وَ أَلْفَ عُمْرَةٍ مَبْرُورَةٍ. ²

كسى كه قبر امام حسين(ع) را در روز عرفه، با شناخت حق ايشان، زيارت كند، خداوند پاداش انجام‌دادن هزار حج مقبول و هزار عمره مقبول را به او عطا مى‌فرمايد.

گذشته از آنكه زيارت، عملى عبادى است، معمولاً زيارتنامه‌هاى اهل‌بيت(ع) نيز با عبادت و راز و نياز با خدا همراه است؛ مانند غسل زيارت، ذكر و ياد خدا در حركت به سمت حرم مطهر، دعاهاى وارد شده در ضمن زيارت، نماز زيارت، دعاى پس از زيارت و سجده شكر پس از زيارت. همه اين اعمال دلالت بر آن دارند كه زيارت، عملى كاملاً عبادى است. متن بسيارى از زيارتنامه‌ها متضمن عباراتى است كه به وضوح بر اين مسئله دلالت مى‌كنند؛ براى مثال، در زيارت امام رضا(ع) مى‌گوييم: «اللَّهُمَ‌ّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِحُبِّهِمْ وَ بِمُوَالاتِهِمْ» ³؛ «خدايا! من با محبت و دوستى ايشان به تو تقرب مى‌جويم».