84قريش از زمان قصى (جدّ چهارم پيامبر(ص))، كليددارى كعبه را از دست قبيله خزاعه خارج كرد. مسؤوليتهاى مختلف مربوط به حج و زيارت و طواف؛ مانند تأمين آب براى حجاج (سقايت)، ميهماندارى وپذيرايى از آنها (رفادت)، دربانى و پردهدارى كعبه (سدانت) و بالأخره نگهبانى و خدمتگزارى كعبه (امارت) را در ميان سران و تيرههاى قريش تقسيم كرد و بدين وسيله براى خود امتياز و پشتوانه مذهبى تأمين كرد. 1 روشن است كه هدف اصلى قريش از اين منصبها، برترىطلبى و امتيازخواهى بود و ديگران را از عمل محروم كرده بودند. آنان لباس احرام را به خود اختصاص داده بودند و در عرفه وقوف نمىكردند بلكه از مزدلفه به منا مىرفتند. اما پيامبر اسلام(ص) در سال دهم هجرت اين امتيازات را لغو كرد.
2 .نخوردن غذاى غير اهل حرم
در جاهليت حاجيان ناگزير بايد از غذاى اهل حرم استفاده ميكردند و اين امتياز و افتخارى براى قريش در عصر جاهليت شمرده مىشد.
ليكن اسلام اين محدوديت را برداشت: ( قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللّٰهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبٰادِهِ وَ الطَّيِّبٰاتِ مِنَ الرِّزْقِ )؛ 2 «[اى پيامبر] بگو: «زيورهايى را كه خدا براى بندگانش پديد آورده و [نيز] روزىهاى پاكيزه را چه كسى حرام گردانيد؟»
3 .تحريم چادرهاى غير چرمى
يكى ديگر از رفتارهاى جاهلى اين بود كه زير چادرهاى غير چرمى نمىرفتند و آن را جايز نمىشمردند، ولى در اسلام اين تفكر منتفى گرديد.
4 .تأخير اوقات حج
از ديگر رسوم جاهليت كه در اسلام نسخ گرديد، موضوع «نسىء» يعنى تأخير اوقات حج بود. «نسىء» اسم مصدر است، به معناى به تأخير افكندن؛ يعنى يكى از