466
مردى از جنس ...
در وقت حركت به سمت مشعر، شايد خيلىها كه در صف سوار شدن به اتوبوس معطل مىشوند، از يك ماشين شخصى كولردار بدشان نمىآيد. به هرحال، طبع آدمى راحتطلب است. از اين خيال و رؤياى تعبيرناشدنى كه بگذريم، بسيارى از مسئولان و رؤساى بعثهها به حكم مسئوليت و امكاناتى كه در اختيار دارند، جدا از صف حجاج، با مركبى راهوارتر طى مسير مىكنند. در سفرهاى قبلى، اين تافتههاى جدا بافته را مكرر در مسير ديده بودم. سيّد را كه در ايستگاه اتوبوس عرفات ديدم، تعجب كردم. هم به اين دليل كه چرا او هم مثل خيلىهاى ديگر از امكانات در اختيار، استفاده نكرده و در صف عمومى ايستاده است و هم براى اينكه چرا حالا كه آمده، اين قدر غريبانه در آخر صف جايش دادهاند. چون مطمئن بودم كه اين سيّد نجيب، با اين وضع، آخرين نفرى است كه سوار آخرين اتوبوس مىشود. نوبتم كه شد جا بازكردم كه سوار شود. با اصرار من و ديگران پذيرفت. براى سيد على قاضى عسكر، نماينده ولى فقيه و سرپرست حجاج ايرانى، از خدا خواستم كه در تدبير و مديريت حج هم، مانند سيره اخلاقى و رفتارىاش، موفق و سربلند باشد. چنين باد.