147نه در مدت كوتاه اقامت و حبس در مكان بىسقف. اما همين كه چندين خبر معتبر، سوختن پوستهاى صورت اهل حرم را به زمان حبس در زندان بىسقف نسبت دادهاند، در واقع يكى از اغراض آنان علاوه بر اشاره به گرمى هوا و بىسقف بودن مكان زندان، يادآورى طولانى بودن مدت حبس در چنين مكانى بوده است، علاوه بر آنكه شايد، بتوان از آن چنين نتيجه گرفت كه اسيران را از مسير بادية الشام به شام منتقل نكردهاند؛ زيرا در آن صورت، بايد علت سوختگى پوست صورت اهلبيت سيدالشهدا(ع) به مسير بين كوفه تا شام نسبت داده مىشد.
همچنين بايد اسكان در خانه يزيد و برپايى هفت روز عزادارى در آن سرا را به آن حبس ظاهراً طولانى مدت اضافه كرد. همچنين اگر اختيار اقامت در شام يا بازگشت به مدينه را به اهلبيت واگذار كرده باشند و اهلبيت(عليهم السلام) نيز بازگشت به مدينه را انتخاب كرده باشند و مدت زمانى را كه براى تجهيز كاروان لازم بود تا براى انتقال خاندان سيدالشهدا(ع) از شام به مكانى دورتر از كوفه، يعنى به مدينه منتقل سازد، هر يك زمانى مىطلبد كه بايد به مجموع زمان محاسبه شده پيشين اضافه كرد. ازاينرو اعتقاد به اقامت هشت يا ده روزه اسيران در شام، با واقعيت مطابقت نخواهد داشت و انتخاب آن، چندان محققانه نيست.
مرور رفتار يزيد با سر مطهر امام(ع) و خاندان آن حضرت، نشانه آن است كه تغيير رفتار يزيد، بايد در مدت زمان زيادى رخ داده باشد؛ زيرا يزيد به عنوان خليفه يا به عبارت ديگر، حاكم مطلق سرزمين پهناور اسلام، نمىتوانست رفتار خشن همراه با طعن و تعريض به بازماندگان سيدالشهدا را به راحتى و در مدت چند روز، كاملاً تغيير دهد و از امام سجاد(ع) دلجويى كند. توضيح آنكه يزيد ابتدا با جسارت بر سر مطهر سيدالشهدا(ع) در مجالس متعدد و تحقير بازماندگان امام، درصدد فرو نشاندن آتش كينه و عداوت خود با آل محمد(ص) بود و به آنان