149نقطه آغاز دعا، مانند مراسم گذشته، اين آيه شريفه است: (قُلْ يٰا عِبٰادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلىٰ أَنْفُسِهِمْ لاٰ تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّٰهِ إِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ) . 1
هرچند قارى به زيبايى آيهها را قرائت مىكند، اما به نظر مىرسد در نغمه صبا، همين آيه بهتر دريافت مىشود. اما هنگامىكه آيههاى سوره «كوثر» قرائت مىشود، صداى هق هق جمعيت از گوشه و كنار بر مىخيزد.
الهى بندهاى گم كرده راهم
حضور در كنار بقيع و حرم توفيق والايى است كه خداوند عنايت مىكند. جاى بسيارى اينجا خالى است.
گفتند به حضرت فاطمه(س) بگوييد يا روز گريه كند و شب آرام بگيرد، يا شب گريه كند و روز آرام بگيرد. «بيت الأحزان» را مولا ساخت و خانم به اين خانه مىآمد.
گويى آن شب مخفى از چشم همه
مولا خود فاطمه(س) را داخل قبر مىگذارد.
كم كم از دستش زمام صبر رفت
با دو زانو تا كنار قبر رفت