281و در ذيل اين وقفنامه آمده است كه محوّطه اين حرم، خانه متعلق به امام زينالعابدين(ع) است و مسجد هم منتسب به آن حضرت مىباشد و چاه موجود در محوطه، چاهى است كه از آب آن براى استشفاى مريضان استفاده مىشود.
سمهودى پس از نقل مطالب اين قطعه سنگ، اين جمله را هم مىافزايد: «و نقل مىكنند كه امام محمد باقر(ع) در دوران طفوليت در حالى كه پدرش امام سجاد(ع) مشغول نماز بود به داخل چاه افتاد ولى امام سجاد(ع) نمازش را قطع نكرد».
سمهودى آنگاه از گفتار ابن شبّه (متوفاى 262ه.ق) مؤيدى براى اين مطلب مىآورد كه او نيز اين محوّطه را خانه امام سجاد(ع) معرّفى نموده است. 1
انگيزه وسعت حرم جناب اسماعيل
ممكن است اين پرسش در ذهن خواننده به وجود آيد كه حرم جناب اسماعيل چرا نسبت به حرمها و مقابر موجود در بقيع و منسوب به خاندان پيامبر(ص)، از وسعت و عظمت بيشترى برخوردار بوده است؟
پاسخ اين پرسش، با توجه به مطالب گذشته و آنچه در آينده درباره عقيده گروه اسماعيليان خواهيم گفت، روشن است؛ زيرا اولاً: بر خلاف قبور واقع در بقيع 2، كه در يك مزار و گورستان عمومى تقريباً محدود و غير وسيع واقع شدهاند، مرقد اسماعيل در كنار محوطهاى آزاد و خانههاى مسكونى و شخصى؛ از جمله خانه امام سجاد(ع) قرار گرفته است كه با مرور زمان سمت ديگر آن به صورت باغ و نخلستان درآمده و به همين مرقد وقف گرديده است؛ وثانياً: نبايد نقش سلاطين فاطمى را، كه نزديك به چهار قرن در شام و قسمتى از آفريقاى شمالى و مصر حكومت داشتند و به امامت جناب اسماعيل معتقد بودند ناديده گرفت؛ زيرا طبيعى است آنها هم علاقه داشتند كه در كنار گنبد و بارگاه ائمه بقيع و ديگر امامان و پيشوايان شيعه و اهل سنت در كشورهاى مختلف، ساختمان حرم امام و پيشواى آنان نيز از عظمت و شكوه بيشترى برخوردار باشد.