119پس خدا ابراهيم(ع) و خانواده‌اش را در كنار خانه‌اش ساكن كرد تا نماز را بپا دارند و حافظ دين باشند و خانه را براى طواف كنندگان، قيام كنندگان، ركوع كنندگان و سجودگران پاكيزه كنند و مردم را براى حج دعوت كنند. با اين حال اگر نزد ابراهيم(ع) و فرزندانش از نسل اسماعيل نروى، حج مقبوليت و ارزشى نزد خدا ندارد؛ دل‌ها بايد به سوى ايشان و محبت و ولايت ايشان تمايل نشان دهند و ابراز اطاعت كنند و آنان را در قصد به سوى خدا واسطه قرار دهند.

اينكه خداوند متعال حضرت ابراهيم(ع) را در خانه خود اسكان داد و ايشان نيز خانواده خود را در آنجا ساكن كرد، به منظور رفتن به سوى آنها و ابراز علاقه به ايشان بود؛ او بود كه از بيت‌الله‌الحرام مكانى را براى عبادتش اختصاص داد، در حالى‌كه سنگ‌ها بر جاى خود استوار بودند. اگر ابراهيم(ع) اين كار را انجام نداده بود، سنگ‌ها بتى بيش نبودند، همان‌گونه كه حج در دوران جاهليت اين چنين بود.

به همين منظور از مستحبات هنگام دخول به بيت‌الله‌الحرام، سلام دادن و درود فرستادن به سيدالانبيا، محمد(ص) و سپس سلام دادن بر حضرت ابراهيم(ع) بيان شده است؛ گويى كه حاجى بر آنان وارد شده و زائر آنان است. ¹

امام صادق(ع) فرمود: در حالى كه بر در مسجد ايستاده‌اى بگو:

سلام و رحمت و بركات خدا بر تو اى پيامبر(ص)، با نام خدا و به واسطه خدا و از خدا و هرآنچه خدا بخواهد؛ و درود خدا بر انبيا و فرستادگانش و درود بر رسول خدا(ص) و درود بر ابراهيم(ع) و ستايش مخصوص پروردگار جهانيان است. ²

درنتيجه آمدن براى زيارت پيامبر اكرم(ص) و ابراهيم(ع)، آمدن نزد خداست. در مورد اهل بيت(عليهم السلام) نيز همين گونه است؛ چراكه اينان همان خاندان و امت مسلمان‌اند كه