120ابراهيم(ع) و پيامبر اكرم(ص) به مودت و محبتشان دعوت كردند.
تجديد عهد كردن با اهل بيت(عليهم السلام) كه با رفتن نزد ايشان و زيارتشان محقق مىشود، درواقع تجديد عهد كردن با خداست؛ چنانكه در «تهذيب الاحكام» روايت شده، هنگامى كه زيد شحام از امام صادق(ع) پرسيد: «جزاى كسى كه رسول الله(ص) را زيارت كند چيست؟» ايشان فرمود: «مانند كسى است كه خدا را در عرش زيارت كند». 1
اين ويژگى، در اهل بيت پيامبر(عليهم السلام) نيز وجود دارد؛ چنانكه در كامل الزيارات آمده است كه امام صادق(ع) فرمودند: «كسى كه قبر حسين بن على(عليهما السلام) را در روز عاشورا با معرفت زيارت كند، مانند كسى است كه خدا را در عرش زيارت كرده باشد». 2
اين اماكن به هدف انجام عبادات و برپايى شعائر در آنها زيارت مىشوند؛ وگرنه سنگها و طواف دور آنها، بدون ولى خدا و منتخبان خدا، در منطق قرآن عبادتى بتپرستانه شمرده مىشود، نه آنگونه كه اين فرقه منحرف ادعا مىكند. بنابراين انبيا و اوصيا دربهاى الهىاند كه به وسيله آنها متوجه خدا مىشويم و اگر آنها نباشند، حج، در حقيقت حج ابراهيمى نيست و حج جاهلى است.
مقام ابراهيم(ع)
خداوند در آيه 125 سوره بقره مىفرمايد:
(وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثٰابَةً لِلنّٰاسِ وَ أَمْناً وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى وَ عَهِدْنٰا إِلىٰ إِبْرٰاهِيمَ وَ إِسْمٰاعِيلَ أَنْ طَهِّرٰا بَيْتِيَ لِلطّٰائِفِينَ وَ الْعٰاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ)