108از دين خدا گمراه مىكنند، به تو نشان دهم؟ سپس در آن زمان به ابوحنيفه و سفيان ثورى نگريست كه در مسجد حلقه زده بودند و فرمود: اينهايند كه بدون هدايت از جانب خدا و كتابى آشكار، از دين خدا جلوگيرى مىكنند. همانا اين پليدان اگر در خانههاى خود بنشينند و مردم كسى را بر آگاهى از خداى تبارك و تعالى و رسولش نيابند، نزد ما آيند تا ما به آنها از خداى تبارك و تعالى و رسولش خبر دهيم. 1
بايد توجه داشت كه مرحوم كلينى اين بحث را اعتقادى دانسته و آن را در كتاب الحجه از اصول كافى آورده است؛ مانند آن كارى كه در بحث خمس و انفال انجام داده است. ايشان قصد داشته اين نكته را بيان كند كه علت تشريع خمس و انفال كه از منابع مالى عموم مردم است، ولايت اهل بيت(عليهم السلام) بر اين اموال است و بحث از ولايت، بحثى اعتقادى است و با اين كار، هدف از قرار دادن اين بحث در كتاب الحجه را روشن كرده است.
همچنين سرپرستى بر انفال و فيء از ابواب بزرگ و مهم دستورات اسلامى است و براى همين تحت ولايت امام معصوم قرار گرفتهاند. در برخى روايات آمده است كه امام، پروردگار تدبير بر زمين است و به اذن خداى متعال تدبير و مديريت مىكند؛ البته با استفاده از اوامر خداى منزه و متعال كه فرمود: (إِنِّي جٰاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً) ؛ «من در زمين خليفهاى مىآفرينم، كه ولايت كامل به امر خداى متعال در دست اوست».
فقيه بايد درباره اين مقدمات اعتقادى بحث كند تا مبانى فقهى خود را بر اساس آن پايهريزى نمايد و پس از آن به بحث مسائل و ابواب فقهى متصل و مرتبط برسد.
در اين برهان امام باقر(ع) به توحيد در عبادات در مقابل بتپرستى با استناد به آيه 82 سوره طه مىپردازد: اين آيه كه مىفرمايد: (وَ إِنِّي لَغَفّٰارٌ لِمَنْ تٰابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صٰالِحاً ثُمَّ اهْتَدىٰ) ؛ «و من هركه را توبه كند و ايمان آورد و عمل صالح انجام دهد، سپس هدايت شود، مىآمرزم».