88همچنين شيخ فضلالله نورى به سال 1319ه.ق. سفر از راه جبل را تحريم كرد. وى كه خود از اين مسير به حج رفته بود، در پى بازگشت، نه تنها سفر حج از اين راه را حرام دانست، بلكه مراجع تقليد شيعه را نيز قانع كرد كه سفر از اين راه را تحريم كنند. اين فتاوا در كتاب «فتاوى العلماء في حرمة السفر الى الحج من طريق الجبل» گرد آمده است. 1
نمونه ديگر ماجراى قتل ابوطالب يزدى است. وى، به اتهام آلوده ساختن خانه خدا، در روز بعد 14 ذىحجه، مقابل چشمان مردم، در برابر كوه مروه، با ضرب شمشير كشته شد.
اين جنايت هولناك و رفتار نامناسب آل سعود با حاجيان ايرانى، به سال 1342ه.ق/ 1322ش، موجى از خشم و ناراحتى و اعتراض را در ميان شيعيان جهان و بسيارى از علماى جهان اسلام پديد آورد؛ از جمله آيت الله سيد ابوالحسن اصفهانى(رحمه الله)، كه آن هنگام در كربلا مقيم بود، انزجار خود را از اين عمل ابراز، و در نامهاى به شاه ايران، سكوت او را ناروا دانست و خواهان واكنشى مناسب شد. 2
يكى از فقهاى معاصر، آيت الله شبيرى زنجانيحفظه الله، در اين راستا، از والد معظّمشان نقل مىكند كه گفته است:
پس از تسلط آل سعود بر سرزمين حجاز براى تشرف به حج عازم عتبات شدم، اما در آنجا با تحريم حج توسط حضرات آيات سيدابوالحسن اصفهانى و شيخ محمد حسين نائينى(رحمهما الله) روبهروگشتم. شايد اعتراض مراجع شيعه كه در قالب تحريم حج مطرح شده، موجب شود كه وهابيان از ادامه اينگونه حركات منصرف شوند. لذا براى رعايت حرمت اين حكم به ايران بازگشتم و سال بعد به حج مشرف شدم. 3